CKTIS / HTML
HTML-concept: language-and-direction
Inhoudstaal en basistekstrichting zijn afzonderlijke overgeërfde semantische eigenschappen voor uitspraak, afbreking, tekenkeuze en het Unicode-bidirectionele algoritme.
Versie: WHATWG HTML Living Standard; index snapshot date recorded separately
Syntax
language metadata + Unicode bidirectional base directionAttribuut lang moet een geldige code BCP 47 of de lege waarde bij onbekende taal bevatten en erft naar nakomelingen. Levert XML-syntaxis ook xml:lang, dan moeten beide waarden ASCII-hoofdletterongevoelig gelijk zijn; selector :lang() houdt rekening met geërfde taal.
Attribuut dir heeft toestanden ltr, rtl en auto. De eerste twee stellen basistekstrichting expliciet in, terwijl auto haar volgens de elementregels van het eerste sterke teken afleidt; cijfers en neutrale leestekens beslissen niet.
Element bdi isoleert een fragment met onbekende richting van de omgeving, terwijl bdo het algoritme overschrijft en expliciet dir vereist. CSS-richting vervangt semantische metadata niet; dynamische namen of titels horen geïsoleerd zodat nabije leestekens niet verschuiven.
Het voorbeeld test geërfde taal met :lang(ar), geërfde richting en twee alinea’s met dir="auto". Een eerste sterk Latijns teken geeft links-naar-rechts, een eerste sterk Arabisch teken rechts-naar-links.
Voorbeelden
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<div lang="ar" dir="rtl"><span id="child">مرحبا</span></div>
<p id="latin" dir="auto">42 English العربية</p>
<p id="arabic" dir="auto">42 العربية English</p>
<output id="result"></output>
<script>
const child = document.querySelector("#child");
const latin = document.querySelector("#latin");
const arabic = document.querySelector("#arabic");
result.textContent = `inheritsLang=${child.matches(":lang(ar)")}; inheritedDir=${getComputedStyle(child).direction}; autoLatin=${getComputedStyle(latin).direction}; autoArabic=${getComputedStyle(arabic).direction}`;
</script>
Resultaat
inheritsLang=true; inheritedDir=rtl; autoLatin=ltr; autoArabic=rtl
Het uitgevoerde voorbeeld bevestigt overerving en detectie van het eerste sterke teken; het test geen uitspraak van een bepaalde schermlezer of elke regel van het Unicode-bidirectionele algoritme.