CKTIS / C++
Rozpakowanie strukturalne wyniku `std::map::insert` (od C++17)
Użyj `auto [it, inserted]`, aby nadać osobne nazwy iteratorowi i fladze zwracanym przez `std::map::insert` przy wstawianiu pojedynczego elementu bez podpowiedzi.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
auto [it, inserted] = m.insert(value); // C++17 and later; m is a std::map and value is a single elementOd C++17 deklaracja auto [it, inserted] = m.insert(value); pozwala nazwać obie składowe zwróconej pary. W nawiasach kwadratowych podajesz identyfikatory, nie typy: auto [iterator, bool] w dosłownej postaci to błąd kompilacji, ponieważ bool jest słowem kluczowym. Dla tej pary potrzebne są dokładnie dwie nazwy, w podanej kolejności.
auto dotyczy ukrytego obiektu pary, a nie dwóch niezależnych deklaracji. Dla std::pair wiązanie działa jak dla krotki: it oznacza pierwszą składową (first), a inserted drugą (second). Jeśli para jest już zapisana w zmiennej result, auto [it, inserted] = result; kopiuje ją, a auto& [it, inserted] = result; wiąże nazwy z jej składowymi. Nie można użyć auto& bezpośrednio z wynikiem insert zwracanym przez wartość.
Przeciążenie std::map::insert, które przyjmuje jeden element bez podpowiedzi pozycji, zwraca std::pair<iterator, bool>. Przy normalnym powrocie inserted ma wartość true, jeśli dodano element, i false, jeśli mapa zawierała już równoważny klucz według komparatora. W obu wypadkach it wskazuje odpowiedni element mapy, a it->second odczytuje zapisaną wartość. Duplikat nie nadpisuje tej wartości. false nie jest kodem wyjątku.
Nie każde przeciążenie zwraca parę: wstawianie elementu z podpowiedzią zwraca tylko iterator, wstawianie zakresu zwraca void, a wstawianie uchwytu węzła bez podpowiedzi zwraca insert_return_type. Iterator nie przedłuża życia mapy ani elementu: kolejne wstawienia do std::map nie unieważniają go, ale nie używaj go po usunięciu wskazywanego elementu ani po zniszczeniu mapy.
Przykłady
#include <iostream>
#include <map>
int main() {
std::map<int, int> m;
const int values[] = {10, 20};
for (int value : values) {
auto [it, inserted] = m.insert(std::map<int, int>::value_type{7, value});
std::cout << std::boolalpha << inserted << ' ' << it->second << '\n';
}
}
Wynik
true 10 false 10
Pierwsza próba zapisuje `10` pod kluczem `7`. Druga próba dla tego samego klucza daje `false`, a `it->second` nadal wynosi `10`, nie `20`.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 26 · Średniozaawansowany · Wersja: 2