CKTIS / C++
std::end: iterator za końcem zakresu
std::end zwraca iterator past-the-end kontenera albo wskaźnik o jeden element za wbudowaną tablicą.
Wersja: C++23
Składnia
template<class C>
constexpr auto end(C& c) -> decltype(c.end());
template<class T, std::size_t N>
constexpr T* end(T (&array)[N]) noexcept;std::end(c) z <iterator> wywołuje c.end() i zachowuje dokładny typ wyniku, ale C++23 nie nakazuje temu przeciążeniu noexcept. Dla wbudowanej tablicy T array[N] osobne przeciążenie zwraca array + N i jest noexcept.
Zwrócona pozycja wyznacza prawą, wyłączną granicę zakresu [begin, end) i nie wolno jej dereferencjonować. Dla pustego zakresu jest równa iteratorowi początku. Jej ważność i unieważnianie wynikają z obiektu źródłowego; iterator przeżywający kontener jest wiszący.
Kwalifikowane std::end(x) obsługuje typy z metodą end() i wbudowane tablice. W kodzie generycznym wzorzec using std::end; end(x); pozwala dodatkowo znaleźć własne wolne przeciążenie przez ADL. Nie myl tej funkcji z std::ranges::end, która ma osobne reguły zakresów i sentinelów.
Przykłady
#include <iostream>
#include <iterator>
int main() {
int values[]{4, 7, 9};
const auto last = std::end(values);
std::cout << (last - std::begin(values)) << ' ' << *(last - 1) << '\n';
}
Wynik
3 9
std::end → 3 9