std::max_element — iterator do największego elementu
std::max_element przeszukuje zakres i zwraca iterator do pierwszego największego elementu. Dla pustego zakresu zwraca last; opcjonalny komparator określa porządek.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
std::max_element przeszukuje zakres i zwraca iterator do pierwszego największego elementu. Dla pustego zakresu zwraca last; opcjonalny komparator określa porządek.
std::memcpy z <cstring> kopiuje określoną liczbę bajtów między niepokrywającymi się obszarami pamięci. Nie sprawdza granic i nie zastępuje kopiowania obiektów zarządzających zasobami.
std::memory_order z nagłówka <atomic> określa porządkowanie i synchronizację operacji atomowych. Pozwala odróżnić samą atomowość od bezpiecznego udostępniania danych między wątkami; błędne osłabienie porządku może spowodować wyścig danych.
std::merge z nagłówka <algorithm> kopiuje dwa posortowane zakresy do osobnego zakresu wynikowego. Zachowuje duplikaty oraz stabilność i zwraca iterator za ostatnim zapisanym elementem.
std::min z nagłówka <algorithm> wybiera mniejszy z dwóch argumentów albo minimum niepustej listy. Wariant dwuargumentowy zwraca referencję, a wariant listowy — kopię; opcjonalny komparator określa porządek.
std::min_element z nagłówka <algorithm> zwraca iterator do pierwszego najmniejszego elementu zakresu. Nie sortuje danych. Dla pustego zakresu zwraca last, dlatego przed odczytem wyniku trzeba sprawdzić iterator.
std::minmax z nagłówka <algorithm> wyznacza jednocześnie minimum i maksimum. Wariant z dwoma argumentami zwraca parę referencji, a wariant z listą inicjalizacyjną — parę kopii wartości.
std::minmax_element wyszukuje minimum i maksimum zakresu, zwracając parę iteratorów. Przy remisach wybiera pierwsze minimum i ostatnie maksimum; pusty zakres wymaga sprawdzenia wyniku przed dereferencją.
std::move z nagłówka <utility> udostępnia obiekt jako xvalue, umożliwiając wybór operacji przenoszenia. Samo wywołanie nie przenosi zasobów ani nie opróżnia obiektu; rzeczywisty efekt zależy od operacji wykorzystującej wynik.
std::move_backward przypisuje elementy zakresu od końca do początku, zachowując ich kolejność w celu. Pozwala bezpiecznie przesuwać nakładający się zakres w prawo.
std::move_only_function z C++23 przechowuje obiekt wywoływalny o określonej sygnaturze, także lambdę posiadającą zasób wyłączny. Otoczkę można przenosić, lecz nie kopiować. Przed wywołaniem musi zawierać obiekt docelowy.
std::multimap z nagłówka <map> przechowuje pary klucz–wartość w porządku kluczy i dopuszcza wiele elementów o kluczach równoważnych. equal_range pozwala odczytać całą grupę dopasowań, a erase(key) usuwa wszystkie jej elementy.
std::multiset z nagłówka <set> przechowuje klucze w porządku określonym przez komparator i dopuszcza klucze równoważne. Poznaj wyszukiwanie, zliczanie oraz różnicę między usunięciem jednego elementu a wszystkich jego odpowiedników.
std::mutex z nagłówka <mutex> pozwala tylko jednemu wątkowi naraz posiadać blokadę. Chroni współdzielone dane, gdy wszystkie kolidujące dostępy przestrzegają tego samego protokołu blokowania. std::lock_guard zarządza zwalnianiem blokady w zakresie.
std::nano to alias typu z nagłówka <ratio>, reprezentujący dokładny współczynnik 1/1 000 000 000. Udostępnia licznik num i mianownik den jako stałe dostępne podczas kompilacji; nie jest liczbą zmiennoprzecinkową ani jednostką czasu.
std::next z nagłówka <iterator> zwraca kopię iteratora przesuniętą o n pozycji, domyślnie o jedną. Obsługuje także iteratory bez operatora +. Nie sprawdza granic zakresu; ujemne przesunięcie wymaga iteratora dwukierunkowego.
std::next_permutation przestawia elementy zakresu na następną permutację w porządku leksykograficznym. Zwraca true po znalezieniu następnej, a po ostatniej przywraca pierwszy układ i zwraca false.
std::none_of z nagłówka <algorithm> sprawdza, czy żaden element zakresu nie spełnia predykatu. Zwraca bool: true oznacza brak dopasowań, a false co najmniej jedno dopasowanie. Dla pustego zakresu wynikiem jest true.
std::noop_coroutine() zwraca niepusty uchwyt do specjalnej korutyny: jej wznawianie i niszczenie nie ma obserwowalnych efektów. To nie jest pusty uchwyt.
std::nth_element ustawia na wskazanej pozycji element odpowiadający tej pozycji po pełnym sortowaniu, ale nie sortuje całego zakresu. Przydaje się do znajdowania mediany lub k-tego najmniejszego elementu.
std::numeric_limits<T> z nagłówka <limits> udostępnia granice i właściwości reprezentacji typu T. Poznaj różnicę między min() a lowest(), znaczenie digits oraz sposób sprawdzania zgodności z IEC 559 bez zakładania konkretnego rozmiaru typu.
std::ofstream z nagłówka <fstream> zapisuje dane do pliku za pomocą interfejsu strumieniowego. Poznaj domyślne nadpisywanie zawartości, dopisywanie oraz sprawdzanie błędów otwarcia, zapisu i zamknięcia.
std::optional<T> reprezentuje obiekt typu T albo brak wartości. Pozwala oddzielić brak wyniku od prawidłowych wartości, takich jak 0. Przed użyciem operatorów * i -> sprawdź, czy obiekt zawiera wartość.
std::basic_ostream to szablon strumienia wyjściowego, a std::ostream jest jego aliasem dla char. Pozwalają formatować wartości przez operator<< oraz zapisywać znaki do powiązanego bufora strumienia.