CKTIS / C++
std::max_element — iterator do największego elementu
std::max_element przeszukuje zakres i zwraca iterator do pierwszego największego elementu. Dla pustego zakresu zwraca last; opcjonalny komparator określa porządek.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <algorithm>
std::max_element(first, last)
std::max_element(first, last, comp)std::max_element z nagłówka <algorithm> przeszukuje poprawny zakres [first, last). Zwraca iterator, nie kopię wartości; przy równoważnych maksimach wybiera pierwsze. Nie sortuje zakresu.
Dla pustego zakresu wynikiem jest last. Przed użyciem *it sprawdź it != last: dereferencja iteratora końcowego jest niepoprawna. Iteratory muszą spełniać wymagania iteratora postępującego; sam iterator wejściowy nie wystarcza.
W C++23 klasyczne przeciążenie bez jawnie podanego komparatora używa std::less{} zamiast stosować bezpośrednio operator<. Ma to znaczenie dla wskaźników: std::less{} zapewnia dla nich ścisły porządek całkowity, którego wbudowany operator < nie musi zapewniać. Własny comp(a, b) ma oznaczać, że a poprzedza b, i definiować ścisły słaby porządek. Nie używaj <=: element nie może poprzedzać samego siebie. „Największy” oznacza ostatni według tego porządku, niekoniecznie największy liczbowo.
Dla N elementów algorytm wykonuje dokładnie max(N - 1, 0) porównań, czyli ma liniową złożoność. Przykład pokazuje pierwsze z dwóch maksimów. Odejmowanie iteratorów działa tutaj dzięki iteratorom dostępu swobodnego std::array; nie jest ogólnym wymaganiem tego algorytmu.
Przykłady
#include <algorithm>
#include <array>
#include <iostream>
int main() {
const std::array<int, 5> values{3, 9, 4, 9, 2};
const auto it = std::max_element(values.begin(), values.end());
if (it != values.end()) {
std::cout << "max=" << *it << ", index="
<< (it - values.begin()) << '\n';
}
}
Wynik
max=9, index=1
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.