CKTIS / C++
std::noop_coroutine — uchwyt do korutyny bez efektów
std::noop_coroutine() zwraca niepusty uchwyt do specjalnej korutyny: jej wznawianie i niszczenie nie ma obserwowalnych efektów. To nie jest pusty uchwyt.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <coroutine>
std::noop_coroutine_handle std::noop_coroutine() noexcept;std::noop_coroutine() z nagłówka <coroutine> jest funkcją noexcept. Zwraca std::noop_coroutine_handle, czyli alias std::coroutine_handle<std::noop_coroutine_promise>. Nie wymaga argumentów ani napisania własnej funkcji korutynowej.
Zwrócony uchwyt nie jest pusty: konwersja do bool daje true, address() jest niezerowe, a done() daje false. Wywołania resume(), operator() i destroy() nie mają efektów; w szczególności destroy() nie unieważnia tego uchwytu. Te gwarancje nie dotyczą dowolnych uchwytów korutyn.
Uchwyt można przekonwertować do std::coroutine_handle<>. Także po tej konwersji wznawianie i niszczenie nie ma obserwowalnych efektów. Nie należy zakładać, że uchwyty uzyskane z dwóch osobnych wywołań std::noop_coroutine() są równe — standard dopuszcza oba wyniki porównania.
Przykład sprawdza stan przed operacjami i po nich, także po konwersji do std::coroutine_handle<>. Nie wypisuje adresów ani nie porównuje osobnych wywołań, dzięki czemu oczekiwany wynik jest deterministyczny.
Przykłady
#include <coroutine>
#include <iostream>
int main() {
auto h = std::noop_coroutine();
std::cout << std::boolalpha;
std::cout << "valid=" << static_cast<bool>(h)
<< " done=" << h.done() << '\n';
h.resume();
h();
h.destroy();
std::coroutine_handle<> erased = h;
erased.resume();
erased.destroy();
std::cout << "after: valid=" << static_cast<bool>(h)
<< " done=" << h.done() << '\n';
}
Wynik
valid=true done=false after: valid=true done=false
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.