CKTIS / Python
Parametr `*args`: zbieranie argumentów pozycyjnych
W definicji funkcji `*args` zbiera pozostałe argumenty pozycyjne w krotkę. W wywołaniu `fn(*args)` gwiazdka działa odwrotnie: przekazuje elementy krotki jako osobne argumenty pozycyjne.
Wersja: Python 3.12
Składnia
def wrapper(*args):
return fn(*args)W Pythonie 3.12 zapis def wrapper(*args): deklaruje parametr, który zbiera wszystkie argumenty pozycyjne nieprzypisane do wcześniejszych parametrów. W ciele funkcji args jest lokalną krotką, która zachowuje kolejność tych argumentów. Jeśli żaden nie pozostał, krotka jest pusta: (). Nazwa args to konwencja, nie słowo kluczowe: *values działa tak samo.
Zwykłe parametry zapisane po *args, takie jak scale w przykładzie, można podawać tylko przez nazwę. Samo *args nie zbiera argumentów nazwanych, a zapis args=... nie przypisuje wartości do tej krotki. Zapisany na końcu parametr **kwargs działa inaczej: zbiera dodatkowe argumenty nazwane, a nie przyjmuje pojedynczej wartości pod własną nazwą. Bez niego nieoczekiwany argument nazwany powoduje TypeError.
W wywołaniu fn(*args) gwiazdka rozpakowuje obiekt iterowalny (tu krotkę) na osobne argumenty pozycyjne. Natomiast fn(args) przekazuje całą krotkę jako jeden argument. Funkcja opakowująca może więc zebrać argumenty i przekazać je dalej w tej samej kolejności, ale to fn określa, ile argumentów przyjmuje. Nadmiar argumentów pozycyjnych spowoduje TypeError przy wywołaniu fn.
Przykłady
def fn(a=0, b=0):
return a + b
def wrapper(*args, scale=1):
print(args)
return scale * fn(*args)
print(wrapper(2, 3, scale=10))
print(wrapper())Wynik
(2, 3) 50 () 0
Pierwsze wywołanie wypisuje `(2, 3)` i przekazuje do `fn` dwie liczby; `scale=10` mnoży ich sumę przez 10. Drugie wypisuje `()`, więc `fn` nie dostaje żadnego argumentu i używa obu wartości domyślnych.
Powiązane lekcje
- Python · Lekcja 43 · Zaawansowany · Wersja: 5