Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / Python

Parametr `*args`: zbieranie argumentów pozycyjnych

W definicji funkcji `*args` zbiera pozostałe argumenty pozycyjne w krotkę. W wywołaniu `fn(*args)` gwiazdka działa odwrotnie: przekazuje elementy krotki jako osobne argumenty pozycyjne.

Wersja: Python 3.12

Składnia

def wrapper(*args):
    return fn(*args)

W Pythonie 3.12 zapis def wrapper(*args): deklaruje parametr, który zbiera wszystkie argumenty pozycyjne nieprzypisane do wcześniejszych parametrów. W ciele funkcji args jest lokalną krotką, która zachowuje kolejność tych argumentów. Jeśli żaden nie pozostał, krotka jest pusta: (). Nazwa args to konwencja, nie słowo kluczowe: *values działa tak samo.

Zwykłe parametry zapisane po *args, takie jak scale w przykładzie, można podawać tylko przez nazwę. Samo *args nie zbiera argumentów nazwanych, a zapis args=... nie przypisuje wartości do tej krotki. Zapisany na końcu parametr **kwargs działa inaczej: zbiera dodatkowe argumenty nazwane, a nie przyjmuje pojedynczej wartości pod własną nazwą. Bez niego nieoczekiwany argument nazwany powoduje TypeError.

W wywołaniu fn(*args) gwiazdka rozpakowuje obiekt iterowalny (tu krotkę) na osobne argumenty pozycyjne. Natomiast fn(args) przekazuje całą krotkę jako jeden argument. Funkcja opakowująca może więc zebrać argumenty i przekazać je dalej w tej samej kolejności, ale to fn określa, ile argumentów przyjmuje. Nadmiar argumentów pozycyjnych spowoduje TypeError przy wywołaniu fn.

Przykłady

def fn(a=0, b=0):
    return a + b


def wrapper(*args, scale=1):
    print(args)
    return scale * fn(*args)


print(wrapper(2, 3, scale=10))
print(wrapper())

Wynik

(2, 3)
50
()
0

Pierwsze wywołanie wypisuje `(2, 3)` i przekazuje do `fn` dwie liczby; `scale=10` mnoży ich sumę przez 10. Drugie wypisuje `()`, więc `fn` nie dostaje żadnego argumentu i używa obu wartości domyślnych.

Powiązane lekcje

  • Python · Lekcja 43 · Zaawansowany · Wersja: 5

Źródła