Operator ->*: dostęp do składowej przez wskaźnik do obiektu
Wbudowany operator ->* łączy wskaźnik do obiektu ze wskaźnikiem do składowej klasy. Pozwala odczytać lub zmienić pole albo wywołać metodę wskazaną przez taki wskaźnik.
CKTIS / C++
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Wbudowany operator ->* łączy wskaźnik do obiektu ze wskaźnikiem do składowej klasy. Pozwala odczytać lub zmienić pole albo wywołać metodę wskazaną przez taki wskaźnik.
Operator | pozwala zastosować domknięcie adaptera do zakresu albo złożyć dwa domknięcia w potok. Rozróżnij R | C, które wywołuje adapter, oraz C | D, które tworzy operację do późniejszego użycia.
reinterpret_cast wykonuje wybrane niskopoziomowe konwersje, przede wszystkim wskaźników i referencji. Samo rzutowanie nie uprawnia do dostępu przez niezgodny typ: nadal obowiązują reguły aliasowania, wyrównania i czasu życia obiektu.
Wbudowany operator % oblicza resztę z dzielenia całkowitego. Nie jest operatorem procentów ani gwarancją nieujemnego modulo: niezerowa reszta ma znak dzielnej po konwersjach typów. Zerowy dzielnik i niereprezentowalny iloraz powodują niezdefiniowane zachowanie.
Operator %= oblicza resztę z dzielenia i zapisuje ją w lewym operandzie. Lewa strona jest obliczana tylko raz. Dla wbudowanego operatora wymagany jest modyfikowalny obiekt całkowity; dzielnik równy zero powoduje niezdefiniowane zachowanie.
Wbudowany operator >> przesuwa bity liczby całkowitej w prawo. W C++23 wynik odpowiada dzieleniu przez potęgę dwójki z zaokrągleniem w stronę minus nieskończoności. Liczba przesuwanych pozycji musi mieścić się w dozwolonym zakresie.
Operator >>= przesuwa bity wartości lewego argumentu w prawo i zapisuje wynik w tym samym obiekcie. Lewy argument jest obliczany tylko raz. Poprawność operacji zależy od liczby przesunięć i typu po promocji całkowitoliczbowej.
Operator :: kwalifikuje nazwę, wskazując przestrzeń nazw, klasę lub wyliczenie, w którym ma być wyszukana. Początkowe :: oznacza globalną przestrzeń nazw. Pozwala odróżniać przesłonięte nazwy i definiować funkcje składowe poza definicją klasy.
Operator sizeof zwraca rozmiar typu w bajtach jako stałą typu std::size_t. Nie oblicza swojego argumentu wyrażeniowego, a dla tablicy zachowuje informację o jej pełnym rozmiarze zamiast zamieniać ją na wskaźnik.
Operator sizeof... oblicza liczbę elementów pakietu parametrów, a nie ich rozmiar w bajtach. Wynik jest stałą całkowitą typu std::size_t; pusty pakiet daje 0.
Operator <=>, nazywany spaceship, opisuje relację porządku między wartościami. Standardowe kategorie wyniku rozróżniają mniejszość, równoważność, większość, a czasem nieporównywalność. W klasie definicja = default pozwala porównywać składowe leksykograficznie.
static_cast<T>(expression) jawnie konwertuje wyrażenie do typu T zgodnie z regułami języka. Kompilator sprawdza dopuszczalność konwersji, ale nie gwarantuje zachowania wartości ani poprawności rzutowania w dół hierarchii klas.
Operator << zapisuje wartości do strumienia wyjściowego. Poznaj różnicę między przeciążeniami składowymi i wolnymi funkcjami oraz sposób dodania obsługi własnego typu z zachowaniem łańcuchowania.
Symbol `-` oznacza odejmowanie w `a - b` oraz negację arytmetyczną w `-x`. Może także przesuwać wskaźnik lub obliczać odległość między wskaźnikami. Poprawność wyniku zależy od konwersji typów, zakresu liczb i granic tablicy.
Operator -= odejmuje prawy operand od wartości lewego i zapisuje wynik w lewym obiekcie. Dla operatora wbudowanego lewy operand jest obliczany tylko raz; obowiązują reguły konwersji typów i ograniczenia arytmetyki wskaźników.
Operator typeid udostępnia informacje o typie. Dla polimorficznej glvalue rozpoznaje typ dynamiczny; w pozostałych przypadkach używa typu statycznego.
Jednoargumentowy minus (unary minus), zapisany jako -expression, oblicza wartość przeciwną. Poznaj promocje całkowitoliczbowe, zachowanie typów unsigned i ryzyko przepełnienia.
Jednoargumentowy + zachowuje wartość operandu, lecz może zmienić jego typ przez promocję całkowitoliczbową. Dla odpowiedniej lambdy bez przechwytywania może też wymusić konwersję do wskaźnika na funkcję.
Dyrektywa #include udostępnia zawartość nagłówka lub pliku źródłowego podczas przetwarzania wstępnego. Formy <header> i "file" różnią się sposobem wyszukiwania; konkretne reguły określa implementacja.
Inicjalizacja agregatowa inicjalizuje elementy agregatu, zwykle za pomocą listy w klamrach. Poznaj kolejność elementów, wartości pominiętych pól oraz ograniczenia inicjalizatorów desygnowanych w C++23.
Deklaracja using AliasName = Type; nadaje typowi dodatkową nazwę, ale nie tworzy odrębnego typu. Poznaj równoważność z typedef i znaczenie const dla aliasów wskaźnikowych.
Zapis T name[N] deklaruje wbudowaną tablicę N elementów typu T. Rozmiar musi być dodatnią stałą znaną podczas kompilacji; elementy zajmują ciągły obszar pamięci.
CTAD pozwala pominąć argumenty szablonu klasy przy inicjalizacji obiektu. Kompilator wybiera specjalizację na podstawie kandydatów wynikających z konstruktorów oraz wskazówek dedukcji. Wskazówka wybiera typ, ale nie zastępuje konstruktora.
Kwalifikator const po liście parametrów funkcji składowej ogranicza modyfikowanie obiektu przez this. Pozwala wywoływać funkcję przez obiekty, referencje i wskaźniki const, nie oznacza jednak całkowitego braku efektów ubocznych.