Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Inicjalizacja agregatowa

Inicjalizacja agregatowa inicjalizuje elementy agregatu, zwykle za pomocą listy w klamrach. Poznaj kolejność elementów, wartości pominiętych pól oraz ograniczenia inicjalizatorów desygnowanych w C++23.

Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

T object{value1, value2};
T object = {value1, value2};
T object{.member1 = value1, .member2 = value2};

Inicjalizacja agregatowa to inicjalizacja elementów agregatu. Agregatem jest tablica albo klasa bez konstruktorów zadeklarowanych przez użytkownika lub odziedziczonych, prywatnych lub chronionych bezpośrednich niestatycznych pól i baz oraz funkcji wirtualnych i baz wirtualnych. Sam zapis {...} nie oznacza jeszcze inicjalizacji agregatowej: dla innych klas może wywołać konstruktor.

W T object{value1, value2}; oraz T object = {value1, value2}; elementy rozpatruje się w ustalonej kolejności: w tablicy według indeksów, a w klasie najpierw bazy, potem pola, w każdej grupie w kolejności deklaracji. Reguły przyporządkowania (appertainment) określają, czy dany inicjalizator pozycyjny odnosi się do samego elementu, czy rekurencyjnie do jednego z jego podelementów. Kilka kolejnych inicjalizatorów może więc dotyczyć podelementów tego samego elementu najwyższego poziomu. Na przykład dla struct T { int a[2]; int b; }; zapis T object{1, 2}; inicjalizuje a[0] wartością 1 i a[1] wartością 2; pominięte b otrzymuje wartość 0.

Dla agregatu niebędącego unią pominięty element używa domyślnego inicjalizatora pola, a bez niego jest inicjalizowany z {}; dla int daje to 0. Pominięta referencja bez domyślnego inicjalizatora powoduje błąd.

W C++23 zapis T object{.member1 = value1, .member2 = value2}; wymaga nazw bezpośrednich niestatycznych pól w kolejności deklaracji. Można pomijać pola, ale nie mieszać inicjalizatorów pozycyjnych z desygnowanymi. Inicjalizacja listowa zabrania konwersji zawężających, np. int{1.5}.

Zakres wpisu: C++23. Podane strony przedstawiają rozwijany szkic standardu, którego późniejsze rozszerzenia nie muszą należeć do C++23. Flaga kompilatora w repozytorium nie potwierdza środowiska uruchomieniowego produkcji.

Przykłady

#include <iostream>

struct Point {
    int x;
    int y = 10;
    int z;
};

int main() {
    Point a{3};
    Point b{.x = 4, .z = 8};
    std::cout << a.x << ' ' << a.y << ' ' << a.z << '\n';
    std::cout << b.x << ' ' << b.y << ' ' << b.z << '\n';
}

Wynik

3 10 0
4 10 8

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła