Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Zasięg nazw a czas życia obiektów

Zasięg określa kontekst wyszukiwania nazw w kodzie, a czas życia — okres istnienia obiektu podczas wykonania. Przesłonięcie nazwy nie niszczy obiektu. Czas trwania pamięci jest osobnym, choć powiązanym pojęciem.

Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

{ T object{initializer}; /* block scope; automatic storage duration by default */ }

Zasięg (scope) dotyczy struktury programu i wyszukiwania nazw, a czas życia (lifetime) jest właściwością obiektu lub referencji podczas wykonania. Deklaracja w zagnieżdżonym bloku może przesłonić nazwę z bloku zewnętrznego: zwykłe użycie tej nazwy wybiera wtedy deklarację wewnętrzną. Obiekt zewnętrzny nadal istnieje.

Zasadniczo czas życia obiektu zaczyna się, gdy uzyskano pamięć o odpowiednim rozmiarze i wyrównaniu oraz zakończono inicjalizację, jeśli występuje. Istnieją szczególne reguły, m.in. dla unii i niejawnego tworzenia obiektów. Dla obiektu klasy czas życia kończy się z chwilą rozpoczęcia wywołania destruktora; dla obiektu niebędącego obiektem klasy — przy jego zniszczeniu. Zwolnienie pamięci lub jej ponowne użycie przez obiekt, który nie jest w nim zagnieżdżony, również kończy czas życia.

Czas trwania pamięci (storage duration) opisuje dostępność pamięci i może być automatyczny, statyczny, wątkowy lub dynamiczny. Zwykły lokalny obiekt automatyczny jest niszczony przy wyjściu z bloku; takie obiekty są niszczone w odwrotnej kolejności konstruowania. Lokalna zmienna static ma zasięg blokowy, lecz jej pamięć trwa przez wykonanie programu. Obiekt utworzony przez new nie jest automatycznie niszczony, gdy lokalny wskaźnik wychodzi z zasięgu.

W przykładzie wewnętrzne item przesłania zewnętrzne. Przy wyjściu z wewnętrznego bloku pojawia się destroy 2, po czym nazwa znów oznacza obiekt o wartości 1. Nie zwracaj wskaźnika ani referencji do lokalnego obiektu automatycznego: odczyt przez nie po zakończeniu życia obiektu powoduje niezdefiniowane zachowanie. Przykład używa C++23; podany serwis zawiera rozwijany szkic, a nie zamrożony tekst C++23. Nie potwierdzono wykonania w środowisku produkcyjnym.

Przykłady

#include <iostream>

struct Trace {
    int value;
    ~Trace() { std::cout << "destroy " << value << '\n'; }
};

int main() {
    Trace item{1};
    {
        Trace item{2};
        std::cout << item.value << '\n';
    }
    std::cout << item.value << '\n';
}

Wynik

2
destroy 2
1
destroy 1

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła