CKTIS / C++
Scope van namen versus levensduur van objecten
De scope bepaalt in welke context namen in de broncode worden opgezocht; de levensduur beschrijft hoe lang een object tijdens de uitvoering bestaat. Het verbergen van een naam vernietigt het bijbehorende object niet. Opslagduur is een afzonderlijk, verwant begrip.
Versie: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Syntax
{ T object{initializer}; /* block scope; automatic storage duration by default */ }De scope betreft de programmastructuur en het opzoeken van namen, terwijl de levensduur (lifetime) een eigenschap tijdens de uitvoering is van een object of referentie. Een declaratie in een genest blok kan een naam uit een buitenste blok verbergen: bij normaal gebruik verwijst die naam dan naar de binnenste declaratie. Het buitenste object bestaat nog steeds.
In het algemeen begint de levensduur van een object zodra opslag met een geschikte grootte en uitlijning is verkregen en de initialisatie, indien van toepassing, is voltooid. Er bestaan speciale regels, onder meer voor unions en impliciete objectcreatie. De levensduur van een klasseobject eindigt zodra de aanroep van de destructor begint; die van een object dat geen klasseobject is, eindigt wanneer het wordt vernietigd. Ook het vrijgeven van de opslag of het hergebruiken ervan door een object dat er niet in genest is, beëindigt de levensduur.
Opslagduur (storage duration) beschrijft de beschikbaarheid van opslag en kan automatisch, statisch, threadgebonden of dynamisch zijn. Een gewoon automatisch lokaal object wordt vernietigd bij het verlaten van het blok; zulke objecten worden vernietigd in omgekeerde volgorde van constructie. Een lokale static-variabele heeft blokscope, maar de opslag ervan blijft gedurende de uitvoering van het programma bestaan. Een object dat met new is gemaakt, wordt niet automatisch vernietigd wanneer een lokale pointer buiten scope raakt.
In het voorbeeld verbergt de binnenste item de buitenste. Bij het verlaten van het binnenste blok wordt destroy 2 afgedrukt; daarna verwijst de naam weer naar het object met waarde 1. Geef geen pointer of referentie naar een automatisch lokaal object terug: erdoorheen lezen nadat de levensduur van het object is geëindigd, veroorzaakt ongedefinieerd gedrag. Het voorbeeld gebruikt C++23; de aangeboden site bevat een doorlopend bijgewerkt concept, geen vaststaande C++23-tekst. Uitvoering in een productieomgeving is niet bevestigd.
Voorbeelden
#include <iostream>
struct Trace {
int value;
~Trace() { std::cout << "destroy " << value << '\n'; }
};
int main() {
Trace item{1};
{
Trace item{2};
std::cout << item.value << '\n';
}
std::cout << item.value << '\n';
}
Resultaat
2 destroy 2 1 destroy 1
De getoonde code en het opgegeven resultaat zijn in een geïsoleerde omgeving geverifieerd met de methode die in het verificatiebewijs voor exact deze versie is vastgelegd.