Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C

stdin — standardowy strumień wejściowy

`stdin` z `<stdio.h>` wskazuje standardowy strumień wejściowy. Przekazuje się go funkcjom odczytu; nie trzeba go wcześniej otwierać.

Wersja: C23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

#include <stdio.h>
stdin

stdin to makro z <stdio.h> rozwijające się do wyrażenia typu FILE *. W środowisku hosted wskazuje standardowy tekstowy strumień wejściowy, otwarty przy uruchomieniu programu. Nie oznacza wyłącznie klawiatury.

Przykład odczytuje jeden fragment wiersza. fgets zachowuje odczytany znak nowego wiersza i dopisuje znak zerowy; bufor mieści najwyżej 31 odczytanych znaków. Pozostała część dłuższego wiersza pozostaje w strumieniu.

fgets zwraca NULL w razie błędu odczytu albo po napotkaniu końca pliku, jeśli nie odczytano żadnego znaku. ferror(stdin) sprawdza, czy wskaźnik błędu strumienia jest ustawiony, a nie czy ostatnie wywołanie fgets zakończyło się błędem odczytu. Jeśli wcześniejszy błąd pozostawił ten wskaźnik ustawiony, ferror(stdin) może zwrócić wartość niezerową nawet wtedy, gdy kolejne wywołanie fgets zwróci NULL z powodu końca pliku. W tym przykładzie sprawdzenie rozróżnia te przypadki, ponieważ wywołanie fgets jest pierwszą operacją na stdin. Nie używaj fflush(stdin) do usuwania wejścia: standard C nie definiuje takiego użycia.

Przykłady

#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>

/* To reproduce the sample output, supply Hello followed by a newline on stdin. */
int main(void)
{
    char line[32];

    if (fgets(line, sizeof line, stdin) == NULL) {
        return ferror(stdin) ? EXIT_FAILURE : EXIT_SUCCESS;
    }
    if (fputs(line, stdout) == EOF || fflush(stdout) == EOF) {
        return EXIT_FAILURE;
    }
    return EXIT_SUCCESS;
}

Wynik

Hello

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła