Operator pobrania adresu (&)
Jednoargumentowy operator & pobiera adres obiektu lub funkcji. Poznaj typ otrzymanego wskaźnika, ograniczenia operatora oraz różnicę między pobraniem adresu, deklaracją referencji i bitowym AND.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Jednoargumentowy operator & pobiera adres obiektu lub funkcji. Poznaj typ otrzymanego wskaźnika, ograniczenia operatora oraz różnicę między pobraniem adresu, deklaracją referencji i bitowym AND.
Operator alignof odczytuje w czasie kompilacji wymaganie wyrównania typu w bajtach. Zwraca wartość std::size_t, a nie rozmiar obiektu. Dla tablicy podaje wyrównanie elementu, a dla typu referencyjnego — wyrównanie typu wskazywanego przez referencję.
Operator [] wybiera element tablicy lub element względem wskaźnika. Indeksy tablic zaczynają się od zera, a wbudowany operator nie sprawdza granic. Klasy mogą definiować własny operator[], którego zachowanie zależy od implementacji.
Operator = przypisuje wartość do istniejącego obiektu. Poznaj wymagania wobec lewej strony, konwersję wartości, przypisania łańcuchowe oraz różnicę między przypisaniem, inicjalizacją i porównaniem ==.
Dwuargumentowy operator & oblicza iloczyn bitowy: bit wyniku jest równy 1 tylko wtedy, gdy oba odpowiadające mu bity operandów są równe 1. Służy do wybierania bitów za pomocą maski; nie zastępuje logicznego &&.
Operator &= wykonuje bitowe AND i zapisuje wynik w lewym operandzie. Pozostawia ustawione tylko te bity, które były ustawione w obu operandach. Służy między innymi do zachowania wybranych bitów za pomocą maski.
Jednoargumentowy operator ~ odwraca bity wartości po promocjach całkowitoliczbowych. Nie jest negacją logiczną !. Maska pozwala zachować tylko wybrane bity odwróconego wyniku.
Operator | łączy odpowiadające sobie bity dwóch wartości: bit wyniku ma wartość 1, gdy co najmniej jeden z bitów wejściowych ma wartość 1. Służy między innymi do łączenia masek flag i nie jest tym samym co logiczny operator ||.
Operator |= oblicza alternatywę bitową bieżącej wartości lewego argumentu i prawego argumentu, po czym zapisuje wynik w lewym argumencie. Służy między innymi do ustawiania bitów wskazanych przez maskę.
Operator ^ oblicza XOR odpowiadających sobie bitów: bit wyniku jest równy 1 dokładnie wtedy, gdy bity operandów są różne. Przydaje się do odwracania wybranych bitów za pomocą maski; nie oznacza potęgowania.
Operator ^= wykonuje bitową alternatywę wykluczającą. W samym obliczeniu XOR jedynki w masce odwracają odpowiadające im bity, a zera pozostawiają je bez zmian. Przed zapisem wynik jest konwertowany do typu lewego operandu.
Wyrażenie co_await korzysta z protokołu awaitera, aby opcjonalnie zawiesić korutynę i następnie uzyskać wynik. Samo nie uruchamia wątku ani nie zapewnia mechanizmu planowania; wznowienie musi wynikać z użytej implementacji.
Wbudowany operator przecinkowy oblicza lewy operand przed prawym, odrzuca wynik lewego i zwraca wynik prawego z zachowaniem jego typu oraz kategorii wartości. Nie należy mylić go z przecinkiem oddzielającym argumenty lub deklaratory.
Operator ?: wybiera jedno z dwóch wyrażeń na podstawie warunku. Oblicza tylko wybraną gałąź, lecz typ wyniku zależy od obu gałęzi. W odpowiednich przypadkach wynik może wskazywać istniejący obiekt zamiast tworzyć nową wartość.
const_cast jawnie zmienia kwalifikatory const i volatile w dozwolonych konwersjach wskaźników i referencji. Nie zmienia rzeczywistego obiektu: usunięcie const z typu dostępu nie pozwala modyfikować obiektu, który rzeczywiście jest stały.
Operator -- zmniejsza wartość liczbową o 1 lub przesuwa wskaźnik o jeden element wstecz. Postać prefiksowa --x udostępnia zmieniony obiekt, a postać postfiksowa x-- daje kopię poprzedniej wartości. Obie postacie zmieniają operand.
Wyrażenie delete niszczy pojedynczy obiekt utworzony przez new, a delete[] niszczy tablicę utworzoną przez new[]. Rozróżnienie tych form jest obowiązkowe; ich pomylenie powoduje niezdefiniowane zachowanie.
Jednoargumentowy operator * oznacza obiekt lub funkcję wskazywaną przez wskaźnik. Umożliwia odczyt i, gdy typ na to pozwala, zmianę wskazanego obiektu; nie tworzy jego kopii.
Operator / oblicza iloraz. Dla argumentów całkowitych odrzuca część ułamkową w kierunku zera; argument zmiennoprzecinkowy może zmienić typ obliczenia. Konwersję trzeba wykonać przed dzieleniem.
Operator /= dzieli wartość lewego argumentu przez prawy argument i zapisuje wynik z powrotem. Rodzaj dzielenia zależy od typów argumentów, a zapis może wymagać kolejnej konwersji. Lewy argument jest obliczany tylko raz.
dynamic_cast konwertuje wskaźniki i referencje w hierarchii klas, sprawdzając wymagające tego konwersje podczas wykonania. Nieudane rzutowanie wskaźnika zwraca nullptr, a referencji zgłasza std::bad_cast.
Operator == sprawdza równość operandów. Wbudowane porównanie zwraca bool, a dla klas znaczenie porównania można określić przez operator==. Nie należy mylić == z przypisaniem = ani porównania wskaźników z porównaniem wskazywanych wartości.
Nawiasy () po wyrażeniu oznaczają wywołanie z podanymi argumentami. Składnia ta służy do wywoływania funkcji i obiektów wywoływalnych; klasa może udostępnić ją przez funkcję składową operator().
Operator >= sprawdza, czy lewy operand jest większy od prawego lub mu równy. Dla wbudowanych porównań zwraca bool. Przy porównywaniu liczb trzeba uwzględnić konwersje typów, szczególnie mieszanie liczb ze znakiem i bez znaku.