Granice słów i grupy nieprzechwytujące w wyrażeniach regularnych
Używaj `\b` i `\B` do sprawdzania granic słów, a `(?:...)` do grupowania alternatyw bez dodawania grupy przechwytującej.
CKTIS / JavaScript
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Używaj `\b` i `\B` do sprawdzania granic słów, a `(?:...)` do grupowania alternatyw bez dodawania grupy przechwytującej.
Użyj `target`, aby ustalić, którego elementu dotyczy wpis, a `contentRect`, aby odczytać zgłoszone wymiary bez doliczania dopełnienia i obramowania w przypadku elementu HTML.
Dobierz cel nasłuchiwania do przewijania lub zmiany rozmiaru i ustal, kiedy opcja `passive` wpływa na możliwość anulowania domyślnej akcji.
`rangeCount` podaje liczbę zakresów w zaznaczeniu dokumentu, a `addRange()` dodaje zakres DOM. Aby niezależnie od przeglądarki zastąpić zaznaczenie jednym zakresem, najpierw je wyczyść.
Porównaj stos LIFO, kolejkę FIFO z dwóch stosów i pamięć podręczną LRU, która po przekroczeniu pojemności usuwa wpis używany najdawniej.
`length` podaje liczbę zapisanych par, a `key(index)` zwraca nazwę klucza według indeksu. Kolejność kluczy nie jest gwarantowana.
Dyrektywa `"use strict"` włącza tryb ścisły w skrypcie klasycznym lub funkcji. W modułach i klasach tryb ścisły obowiązuje automatycznie.
Funkcja tagująca otrzymuje fragmenty literału szablonowego i wartości podstawień osobno. Wynikiem całego wyrażenia jest to, co zwróci funkcja.
Twórz wielowierszowe napisy i wstawiaj wyniki wyrażeń. Dowiedz się, kiedy powstaje napis, a kiedy fragmenty i wartości trafiają do funkcji tagującej.
Literały szablonowe pozwalają zapisywać tekst wielowierszowy i wstawiać wyniki wyrażeń. Funkcja tagująca otrzymuje fragmenty tekstu i wartości podstawień osobno.
Dekoduj bajty do tekstu w JavaScripcie, wybierając sposób obsługi niepoprawnych sekwencji i początkowego znacznika BOM, także podczas odczytu porcjami.
Zakoduj tekst do UTF-8, a następnie odczytaj liczbę bajtów wyniku. Odróżnij ją od liczby jednostek kodowych UTF-16, liczby elementów tablicy typowanej i rozmiaru całego bufora.
`throttle` ogranicza częstotliwość wykonywania funkcji nawet wtedy, gdy wywołania napływają bez przerwy. Przydaje się na przykład podczas przewijania.
Przetwarzaj kolejne porcje wejścia w `transform()`, przekazuj wyniki przez `controller.enqueue()` i opróżniaj własny bufor w `flush()` przy normalnym zamknięciu.
Odróżnij rozmiar całego bufora od rozmiaru widoku w bajtach i liczby jego elementów. Sprawdź, co zwracają właściwości po zmianie rozmiaru lub odłączeniu bufora.
Odróżnij obiekt bufora (`.buffer`), liczbę elementów (`.length`), rozmiar widoku w bajtach (`.byteLength`) i bieżący rozmiar całego bufora (`.buffer.byteLength`).
Właściwość `length` podaje liczbę elementów widoku, a nie liczbę bajtów. Indeksy zaczynają się od zera, a zapis poza zakresem nie rozszerza widoku.
`subarray()` tworzy widok na ten sam bufor, a `slice()` domyślnie kopiuje wybrane elementy do osobnego bufora. Obie metody tak samo interpretują granice zakresu.
Minus jednoargumentowy `-x` przekształca jeden operand na wartość liczbową, a następnie ją neguje. Wynik ma typ `Number` albo `BigInt`.
JavaScript mierzy długość napisu w jednostkach kodowych UTF-16, iteruje po punktach kodowych, a granice klastrów grafemowych wyznacza za pomocą `Intl.Segmenter`.
Używaj `hash`, aby odczytać lub zmienić fragment, a `href`, aby odczytać lub zastąpić cały adres URL. Samo `hash` nie odróżnia pustego fragmentu od jego braku.
Rozróżnij pochodzenie, ścieżkę i zapytanie przeanalizowanego adresu URL oraz odczytuj pojedyncze parametry bez ręcznego dzielenia adresu.
W JavaScript `length` liczy jednostki kodowe UTF-16, a nie punkty kodowe Unicode ani znaki postrzegane przez użytkownika. Ta różnica ma znaczenie przy indeksowaniu, wycinaniu fragmentów i iteracji po tekście.
Odróżnij jednostki kodowe, punkty kodowe i klastry grafemów. Sprawdź poprawność UTF-16 i dobierz formę normalizacji do reguł porównywania tekstu.