Object.prototype, deskryptory właściwości i akcesory
Odróżnij miejsce, w którym znajduje się właściwość w łańcuchu prototypów, od sposobu jej działania: może przechowywać wartość albo używać gettera lub settera.
CKTIS / JavaScript
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Odróżnij miejsce, w którym znajduje się właściwość w łańcuchu prototypów, od sposobu jej działania: może przechowywać wartość albo używać gettera lub settera.
Użyj skrótu, gdy nazwa właściwości odpowiada nazwie zmiennej, a nawiasów kwadratowych, gdy klucz przy tworzeniu obiektu lub dostępie do właściwości wynika z wyrażenia.
Odróżnij skrócony zapis właściwości i metod w literale obiektowym od odczytu, zapisu i wywołania za pomocą klucza ustalanego w czasie wykonywania.
Twórz właściwości z istniejących zmiennych i definiuj metody bez słowa `function`. Rozróżniaj skrót właściwości, klucz obliczany i destrukturyzację.
Śledź jedno przeciąganie według `pointerId` i zakończ je tylko raz: zatwierdź wynik po zwolnieniu wskaźnika albo odrzuć go po anulowaniu lub przedwczesnej utracie przechwycenia.
Oddziel podgląd od zatwierdzonej wartości i zakończ przeciąganie tylko raz, nawet jeśli po zwolnieniu wskaźnika nastąpi utrata przechwycenia.
`pointerId` pozwala rozróżnić jednocześnie aktywne wskaźniki, a `clientX` i `clientY` określają pozycję zdarzenia w obszarze widoku w pikselach CSS.
`pointerId` łączy zdarzenia tego samego aktywnego wskaźnika, a `isPrimary` określa, czy jest on głównym wskaźnikiem swojego typu.
Przekazanie `ArrayBuffer` przez `postMessage()` odłącza bufor nadawcy, zanim odbiorca otrzyma komunikat. Bez listy transferu bajty są kopiowane.
Metoda `Promise.allSettled()` zwraca obietnicę, która po zakończeniu wszystkich obietnic wejściowych spełnia się tablicą wyników w kolejności wejścia. Pole `status` wskazuje, czy odczytać `value`, czy `reason`.
Konstruktor `Promise` przekazuje executorowi dwie funkcje. Pierwsze wywołanie jednej z nich wiąże wynik obietnicy, ale nie zawsze natychmiast kończy oczekiwanie.
Notacja kropkowa wskazuje stałą nazwę, a nawiasy kwadratowe pozwalają wyznaczyć klucz. Odczyt i przypisanie mogą też wywołać getter lub setter.
Notacja kropkowa wybiera stałą nazwę, a nawiasy kwadratowe wyznaczają klucz z wyrażenia. Dowiedz się, czym różni się dostęp do elementu prywatnego i kiedy `?.` przerywa łańcuch.
Pole `value` przechowuje wartość właściwości danych. Brak tego pola w deskryptorze wejściowym nie oznacza tego samego co jawne `value: undefined`.
Pułapki `get` i `set` przechwytują odczyt i zapis właściwości. Przekazanie `receiver` do metod `Reflect` zachowuje odbiorcę pierwotnej operacji.
Odczytaj granice zakresu DOM, znajdź ich najbliższy wspólny węzeł i sprawdź, czy obie granice wskazują ten sam punkt.
Wycinaj, wstawiaj i usuwaj zawartość DOM. Dowiedz się, jak ustawiać granice zakresu, jak sprowadzać go do jednego punktu i co faktycznie kopiuje `cloneRange()`.
Klasy znaków określają, co można dopasować, kwantyfikatory — ile razy, a kotwice — w której pozycji. Użyj tych konstrukcji do sprawdzania całego tekstu lub pojedynczych wierszy.
Dowiedz się, jak łączyć flagi wyszukiwania globalnego, ignorowania wielkości liter, trybu wielowierszowego i trybu Unicode oraz dopasowywać znaki według ich właściwości Unicode.
Odczytaj pozycję całego dopasowania i tekst przechwycony przez nazwane grupy. Użyj flagi `d`, gdy potrzebujesz również zakresów pozycji.
Naucz się odczytywać fragmenty dopasowania po nazwie i wstawiać je do wyniku za pomocą tekstu zastępczego lub funkcji.
Flagi `s`, `u`, `i` i `g` sterują odpowiednio dopasowaniem kropki do końców wierszy, trybem Unicode, ignorowaniem wielkości liter i wyszukiwaniem globalnym.
Sprawdzaj, co znajduje się bezpośrednio przed lub za daną pozycją w tekście, nie włączając sprawdzanego kontekstu do pełnego dopasowania.
Dopasowuj litery, znaki łączące i znaki liczbowe z różnych pism oraz odróżniaj wielkie litery od liter w formie tytułowej.