CKTIS / JavaScript
TypedArray: bufor, przesunięcie bajtowe i długość widoku
Odróżnij rozmiar całego bufora od rozmiaru widoku w bajtach i liczby jego elementów. Sprawdź, co zwracają właściwości po zmianie rozmiaru lub odłączeniu bufora.
Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies
Składnia
view.buffer
view.byteOffset
view.byteLength
view.length
new Uint16Array(buffer)
new Uint16Array(buffer, byteOffset)
new Uint16Array(buffer, byteOffset, length)Instancja taka jak Uint16Array jest widokiem na bufor. TypedArray to nazwa rodziny typów, a nie globalny konstruktor, którego można użyć bezpośrednio. Cztery właściwości widoku są dziedziczonymi akcesorami bez setterów. Wywołanie gettera na obiekcie, który nie jest tablicą typowaną, powoduje TypeError. view.length nie oznacza tego samego co Uint16Array.length, które określa deklarowaną liczbę parametrów konstruktora.
view.buffer zwraca ten sam obiekt ArrayBuffer lub SharedArrayBuffer, bez kopiowania. view.byteOffset to przesunięcie początku widoku względem początku bufora, a view.byteLength to rozmiar widoku — obie wartości są w bajtach. view.length liczy elementy. Jeśli oba odczyty dotyczą tego samego rozmiaru widoku, zachodzi view.byteLength === view.length * view.BYTES_PER_ELEMENT. Gettery są jednak odczytywane osobno: jeśli inny agent powiększy bufor SharedArrayBuffer między odczytami, widok o dostosowującej się długości może w każdym z nich odzwierciedlać inny rozmiar, a porównanie może zwrócić false. view.buffer.byteLength mierzy cały bufor, nie tylko widok.
W new Uint16Array(buffer, byteOffset, length) drugi argument podaje się w bajtach, a trzeci w elementach. Niewyrównane przesunięcie lub zakres wykraczający poza bufor powoduje RangeError. Zapisy są widoczne przez nakładające się widoki tego samego bufora. Przekazanie widoku nie ukrywa pozostałych bajtów: aby udostępnić tylko prawidłowy fragment, skopiuj jego bajty do oddzielnego bufora.
Na buforze o stałym rozmiarze pominięcie length obejmuje resztę bufora; ta reszta musi mieścić całe elementy, bez niepełnej końcówki. Na zmiennym ArrayBuffer lub powiększalnym SharedArrayBuffer pominięcie length albo podanie undefined tworzy widok, którego długość dostosowuje się do liczby całych elementów dostępnych od przesunięcia. Jawna liczba elementów ustala długość widoku.
Zmniejszenie bufora może wypchnąć widok poza jego granice, a ponowne powiększenie może przywrócić widok w granice. Gdy widok jest poza granicami lub jego ArrayBuffer został odłączony (np. w wyniku transferu), wszystkie trzy właściwości liczbowe zwracają 0, ale buffer nadal zwraca ten sam obiekt. Prawidłowy pusty widok może mieć niezerowe przesunięcie. Zmiana rozmiaru i powiększanie są określone w ECMAScript 2024; przed użyciem sprawdź obsługę w docelowym środowisku.
Przykłady
{
const buffer = new ArrayBuffer(16);
const view = new Uint16Array(buffer, 4, 3);
console.log([
view.buffer === buffer,
view.byteOffset,
view.byteLength,
view.length,
view.buffer.byteLength,
].join(" "));
view[0] = 513;
console.log(String(new Uint16Array(buffer)[2]));
}Wynik
true 4 6 3 16 513
Widok zaczyna się w bajcie 4 i obejmuje trzy dwubajtowe elementy, czyli 6 z 16 bajtów. Zapis pod indeksem 0 jest widoczny pod indeksem 2 w widoku całego bufora.
Powiązane lekcje
- JavaScript · Lekcja 2 · Zaawansowany · Wersja: 4