CKTIS / JavaScript
Range: wspólny kontener, przesunięcia i zwinięcie
Odczytaj granice zakresu DOM, znajdź ich najbliższy wspólny węzeł i sprawdź, czy obie granice wskazują ten sam punkt.
Wersja: Current web platform; runtime support varies
Składnia
range.commonAncestorContainer
range.startOffset
range.endOffset
range.collapsedRange to interfejs DOM, a nie część ECMAScript 2024. Dostępność tych właściwości zależy od implementacji DOM w danym środowisku, a nie od wersji ECMAScript. Nie zakładaj, że są dostępne w środowisku bez DOM. Każda granica zakresu to para: węzeł i przesunięcie. Odczytuj startOffset razem z startContainer, a endOffset razem z endContainer.
Przesunięcie to pozycja liczona od zera, a nie indeks ostatniego objętego znaku. W węźle CharacterData (np. Text) liczy jednostki kodowe UTF-16 przed granicą, a nie znaki widoczne dla użytkownika. W kontenerze takim jak Element liczy bezpośrednie węzły potomne przed granicą, w tym tekst i komentarze, tak jak childNodes. Wartość 0 oznacza pozycję przed pierwszą jednostką lub pierwszym dzieckiem; pełna długość oznacza pozycję za ostatnią jednostką lub ostatnim dzieckiem.
commonAncestorContainer zwraca najgłębszy węzeł, który jest przodkiem obu kontenerów granicznych lub jest jednym z nich i zawiera drugi. Jeśli oba kontenery są tym samym węzłem, zwraca ten węzeł, nawet jeśli to Text. collapsed ma wartość true tylko wtedy, gdy obie granice mają ten sam węzeł i to samo przesunięcie. Równe przesunięcia w różnych węzłach nie wystarczą.
Wszystkie cztery właściwości instancji są tylko do odczytu; startOffset, endOffset i collapsed pochodzą z AbstractRange. Granice zmieniaj metodami setStart() i setEnd(). collapse(true) zwija zakres do początku, a collapse(false) lub collapse() — do końca. Range jest żywy: zmiany w DOM mogą skorygować jego granice.
Przykłady
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<title>DOM Range boundary points</title>
<script>
{
const container = document.createElement('div');
const text = document.createTextNode('A😀B');
container.appendChild(text);
const range = document.createRange();
range.setStart(text, 3);
range.setEnd(container, 1);
const logRange = (expectedAncestor) => {
console.log(JSON.stringify([
range.commonAncestorContainer === expectedAncestor,
range.startOffset,
range.endOffset,
range.collapsed,
range.toString(),
]));
};
logRange(container);
range.collapse(true);
logRange(text);
}
</script>Wynik
[true,3,1,false,"B"] [true,3,3,true,""]
Zapisz przykład jako plik HTML, otwórz go w przeglądarce i sprawdź wynik w konsoli. Początek przy przesunięciu `3` w węźle tekstowym wypada za emoji, które zajmuje dwie jednostki UTF-16. Koniec przy przesunięciu `1` w elemencie wypada za jego jedynym dzieckiem. Zakres obejmuje więc `B`. Po `collapse(true)` obie granice wskazują przesunięcie `3` w węźle tekstowym, który staje się wspólnym kontenerem.
Powiązane lekcje
- JavaScript · Lekcja 33 · Średniozaawansowany · Wersja: 3