Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / JavaScript

Window.parent, Window.self i Window.origin

Odróżnij odwołania do bieżącego i nadrzędnego okna od tekstowej reprezentacji originu. Sprawdź, dlaczego odwołanie do okna nie daje dostępu do jego dokumentu.

Wersja: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies

Składnia

window.parent
window.self
window.origin

window.self zwraca WindowProxy bieżącego kontekstu przeglądania; domyślnie zachodzi window.self === window. window.parent w ramce wskazuje bezpośrednie okno nadrzędne, niekoniecznie window.top. Na aktywnej stronie najwyższego poziomu wskazuje na nią samą. Jeżeli Window nie jest już powiązane z aktywnym dokumentem kontekstu nawigacji, getter parent może zwrócić null.

Na aktywnej stronie test window.parent !== window.self wykrywa osadzenie, a nie różnicę originów, pod warunkiem że natywne gettery parent i self nie zostały przesłonięte. WindowProxy zachowuje tożsamość w tym samym kontekście przeglądania nawet wtedy, gdy nawigacja zmienia obiekt Window, do którego proxy przekazuje operacje.

window.origin zwraca origin środowiska globalnego jako łańcuch znaków. Dla HTTP(S) origin określają schemat, host i port; domyślny port jest pomijany w zapisie. Nieprzezroczysty origin daje łańcuch "null", a nie wartość null. Dwa takie łańcuchy nie dowodzą wspólnego originu. location.origin opisuje origin adresu URL: początkowe about:blank w ramce bez sandboxa może odziedziczyć origin strony nadrzędnej, choć origin jego URL to "null".

Możesz uzyskać window.parent także przy różnych originach, ale próba odczytu window.parent.document lub window.parent.origin jest wtedy zwykle blokowana wyjątkiem DOMException o nazwie SecurityError. Do komunikacji używaj postMessage z dokładnym targetOrigin, jeśli origin odbiorcy można wskazać wprost. Po stronie odbiorcy sprawdzaj event.origin, oczekiwane event.source i format danych. Nie uznawaj samego "null" za dowód tożsamości nadawcy.

To interfejsy platformy webowej, nie część ECMAScript 2024. Web IDL oznacza te trzy właściwości jako readonly i [Replaceable]: przypisanie w tym samym originie może przesłonić getter własną właściwością, ale nie zmienia relacji między oknami ani originu bezpieczeństwa. W Web Workerze self oznacza WorkerGlobalScope, a self.origin dotyczy workera; nie ma tam Window.parent.

Przykłady

<!doctype html>
<html lang="en">
<head>
  <meta charset="utf-8">
  <title>Window.parent, Window.self, and Window.origin</title>
</head>
<body>
  <script>
    (() => {
      const frame = document.createElement("iframe");
      frame.addEventListener("load", () => {
        const child = frame.contentWindow;
        console.log(JSON.stringify({
          self: child.self === child,
          parent: child.parent === window.self,
          embedded: child.parent !== child.self,
          inheritedOrigin: child.origin === window.origin,
          urlOrigin: child.location.origin
        }));
        frame.remove();
      }, { once: true });
      document.body.append(frame);
    })();
  </script>
</body>
</html>

Wynik

{"self":true,"parent":true,"embedded":true,"inheritedOrigin":true,"urlOrigin":"null"}

Otwórz ten dokument HTML w przeglądarce jako stronę HTTPS najwyższego poziomu, bez sandboxa i bez reguł blokujących skrypt osadzony w dokumencie lub pustą ramkę. Ramka dziedziczy origin strony, lecz origin jej adresu `about:blank` to `"null"`. Odczytaj wiersz JSON w konsoli przeglądarki po zdarzeniu `load`.

Powiązane lekcje

  • JavaScript · Lekcja 5 · Zaawansowany · Wersja: 4

Źródła