KennisbankExamencentrum
NL · NLNederlands (Nederland)
Taal kiezen13

CKTIS / JavaScript

Window.parent, Window.self en Window.origin

Maak onderscheid tussen verwijzingen naar het huidige en het bovenliggende venster en de origin als tekenreeks. Een vensterverwijzing geeft niet vanzelf toegang tot het document.

Versie: ECMAScript 2024 and the current web platform; runtime support varies

Syntax

window.parent
window.self
window.origin

window.self geeft de WindowProxy van de huidige browsecontext terug; normaal geldt window.self === window. In een frame verwijst window.parent naar het direct bovenliggende venster, niet noodzakelijk naar window.top. Op een actieve pagina op het hoogste niveau verwijst het naar die pagina zelf. De getter van parent kan null teruggeven als zijn Window niet meer gekoppeld is aan het actieve document van een navigatiecontext.

Op een actieve pagina detecteert window.parent !== window.self of de pagina is ingesloten, niet of de origins verschillen, mits de ingebouwde getters van parent en self niet zijn afgeschermd. Een WindowProxy behoudt zijn identiteit binnen dezelfde browsecontext, ook als navigatie het Window verandert waarnaar de proxy bewerkingen doorstuurt.

window.origin geeft de origin van de globale omgeving als tekenreeks terug. Voor HTTP(S) bepalen schema, host en poort de origin; de standaardpoort wordt weggelaten uit de tekenreeks. Een ondoorzichtige origin wordt "null", niet de waarde null. Twee zulke tekenreeksen bewijzen geen gedeelde origin. location.origin beschrijft de origin van de URL: het initiële about:blank van een frame zonder sandbox kan de origin van de bovenliggende pagina erven, hoewel de origin van zijn URL "null" is.

Je kunt window.parent ook bij verschillende origins opvragen, maar het lezen van window.parent.document of window.parent.origin wordt dan normaal geblokkeerd met een DOMException genaamd SecurityError. Gebruik voor berichten postMessage met een exacte targetOrigin als de origin van de ontvanger opgegeven kan worden. Controleer bij ontvangst event.origin, de verwachte event.source en het gegevensformaat. Vertrouw niet alleen op "null" om de afzender te identificeren.

Dit zijn webplatform-API’s, geen onderdeel van ECMAScript 2024. Web IDL markeert alle drie eigenschappen als readonly en [Replaceable]: een toewijzing vanuit dezelfde origin kan de getter afschermen met een eigen eigenschap, maar verandert de vensterrelaties of de beveiligingsorigin niet. In een Web Worker is self de WorkerGlobalScope en beschrijft self.origin de worker; daar is geen Window.parent.

Voorbeelden

<!doctype html>
<html lang="en">
<head>
  <meta charset="utf-8">
  <title>Window.parent, Window.self, and Window.origin</title>
</head>
<body>
  <script>
    (() => {
      const frame = document.createElement("iframe");
      frame.addEventListener("load", () => {
        const child = frame.contentWindow;
        console.log(JSON.stringify({
          self: child.self === child,
          parent: child.parent === window.self,
          embedded: child.parent !== child.self,
          inheritedOrigin: child.origin === window.origin,
          urlOrigin: child.location.origin
        }));
        frame.remove();
      }, { once: true });
      document.body.append(frame);
    })();
  </script>
</body>
</html>

Resultaat

{"self":true,"parent":true,"embedded":true,"inheritedOrigin":true,"urlOrigin":"null"}

Open dit HTML-document in een browser als HTTPS-pagina op het hoogste niveau, zonder sandbox of beleid dat het inline script of het lege frame blokkeert. Het frame erft de origin van de pagina, maar de origin van zijn URL `about:blank` is `"null"`. Lees de JSON-regel in de browserconsole na de gebeurtenis `load`.

Gerelateerde lessen

  • JavaScript · Les 5 · Gevorderd · Versie: 4

Bronnen