CKTIS / JavaScript
Ładowanie modułów i dzielenie kodu
Moduły tworzą graf zależności. Statyczny import deklaruje zależność, a import() pozwala zażądać modułu podczas wykonania. Dzielenie kodu na osobno ładowane części zależy od środowiska i narzędzi, nie tylko od składni JavaScript.
Wersja: ECMAScript and Web APIs; exact feature edition and browser support reviewed per entry; Node 24 in repository does not prove browser API support
Składnia
// module.mjs
export const name = value;
// main.mjs
import { name } from "./module.mjs";
async function main() {
const namespace = await import("./module.mjs");
}
main().catch(console.error);Ładowanie modułów obejmuje uzyskanie modułu i jego zależności, powiązanie importów z eksportami oraz wykonanie kodu. Statyczne deklaracje import występują na najwyższym poziomie modułu; wskazują zależności przed wykonaniem jego treści. Importowane nazwy są żywymi powiązaniami z eksportami, a nie kopiami ich wartości.
Dynamiczne import(specifier) jest wyrażeniem dostępnym także w zwykłym skrypcie i wewnątrz warunku lub funkcji. Zwraca Promise, który po pomyślnym załadowaniu, powiązaniu i wykonaniu modułu zwykle spełnia się wartością będącą obiektem przestrzeni nazw modułu z jego eksportami. Jeśli jednak moduł eksportuje pod nazwą then wartość, którą można wywołać, mechanizm rozstrzygania obietnicy wywołuje ją z funkcjami rozstrzygnięcia i odrzucenia. Wynik obietnicy zależy wtedy od tego wywołania i nie musi być obiektem przestrzeni nazw. Odrzucenie obietnicy obsłuż przez try/catch wokół await albo .catch(). Argument może być obliczany podczas wykonania.
Dzielenie kodu oznacza przygotowanie osobno ładowanych części aplikacji. import() daje punkt ładowania na żądanie, ale ECMAScript nie nakazuje tworzenia osobnych plików wynikowych ani żądań sieciowych. Rozwiązywanie specyfikatorów i pobieranie modułów zależy od hosta; podział plików wynikowych zależy od narzędzia. Ponowny import tego samego rozwiązanego modułu nie wykonuje jego kodu ponownie. Jeśli moduł nie eksportuje pod nazwą then wartości, którą można wywołać, oba udane importy dynamiczne udostępniają ten sam obiekt przestrzeni nazw.
Statyczne moduły wprowadzono w ES2015, a import() w ES2020. To nie jest tabela zgodności przeglądarek: specyfikacja języka nie gwarantuje obsługi w konkretnej przeglądarce, a Node 24 nie potwierdza obsługi Web APIs. W przykładzie main.mjs jest punktem wejścia, a oba wywołania import() wskazują ten sam lokalny moduł math.mjs. Tylko ten moduł jest ładowany dynamicznie. Przykład nie pokazuje podziału kodu przez bundler.
Przykłady
// math.mjs
export const double = value => value * 2;
// main.mjs
async function main() {
const first = await import("./math.mjs");
const second = await import("./math.mjs");
console.log(first.double(21));
console.log(first === second);
}
main().catch(console.error);Wynik
42 true
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.