CKTIS / JavaScript
TypedArray: rozmiary, indeksowanie, widoki i kopie
Poznaj różnicę między liczbą elementów a liczbą bajtów w TypedArray. Sprawdź, jak buffer i byteOffset opisują widok oraz dlaczego subarray() współdzieli dane, a slice() tworzy niezależną kopię.
Wersja: ECMAScript and Web APIs; exact feature edition and browser support reviewed per entry; Node 24 in repository does not prove browser API support
Składnia
const view = new Uint16Array(buffer, byteOffset, length);
view.length; view.byteLength; view.buffer; view.byteOffset;
view[index]; view[index] = value;
view.subarray(begin, end);
view.slice(start, end);TypedArray to wspólny interfejs typowanych widoków danych binarnych, a nie dostępny globalnie konstruktor. Używaj konkretnego typu, np. Uint16Array. Omawiane API należy do ECMAScript, nie wymaga DOM. TypedArray.length, TypedArray.byteLength, TypedArray.buffer i TypedArray.byteOffset oznaczają tutaj właściwości instancji, np. view.length, a nie właściwości statyczne.
length liczy elementy, byteLength liczy bajty widoku, buffer wskazuje cały bazowy ArrayBuffer lub SharedArrayBuffer, a byteOffset określa początek widoku w bajtach względem bufora. Dla prawidłowego widoku byteLength === length * BYTES_PER_ELEMENT. Widok może obejmować tylko część bufora. W new Uint16Array(buffer, byteOffset, length) przesunięcie musi być wielokrotnością 2, natomiast length nadal oznacza elementy. Te właściwości są tylko do odczytu; zmiana rozmiaru bufora może jednak zmienić raportowane rozmiary, a widok poza zakresem raportuje zerowe rozmiary i przesunięcie.
TypedArray.indexing oznacza składnię view[index], nie metodę. Indeksy zaczynają się od zera i dotyczą elementów względem początku widoku. Zapis konwertuje wartość do typu elementu. Odczyt poza zakresem zwraca undefined, a zapis poza zakresem nie powiększa widoku i jest ignorowany. view[-1] nie odczytuje ostatniego elementu.
TypedArray.prototype.subarray(begin, end) tworzy nowy widok współdzielący bufor: zmiany wspólnych elementów są widoczne w obu widokach. TypedArray.prototype.slice(start, end) kopiuje wybrane elementy do niezależnego bufora. Obie metody liczą granice w elementach, uwzględniają początek i wykluczają koniec; ujemne granice liczą od końca, a pominięty koniec oznacza koniec widoku. Zasady te dotyczą zwykłych wbudowanych typów; niestandardowe podklasy mogą zmieniać tworzenie wyników przez Symbol.species.
Przykłady
const buffer = new ArrayBuffer(12);
const view = new Uint16Array(buffer, 2, 4);
view.set([10, 20, 30, 40]);
const shared = view.subarray(1, 3);
const copied = view.slice(1, 3);
shared[0] = 99;
console.log(view.length, view.byteLength, view.byteOffset, buffer.byteLength);
console.log(shared.byteOffset, shared.buffer === view.buffer, copied.buffer === view.buffer);
console.log(view.join(','));
console.log(shared.join(','));
console.log(copied.join(','));
view[4] = 50;
console.log(view[4], view.length);Wynik
4 8 2 12 4 true false 10,99,30,40 99,30 20,30 undefined 4
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.