CKTIS / HTML
pojęcie HTML: architecture
Architektura przetwarzania HTML prowadzi od bajtów i kodowania przez parser oraz DOM do skryptów, stylów i prezentacji aktualnego dokumentu.
Wersja: WHATWG HTML Living Standard; index snapshot date recorded separately
Składnia
bytes → decoded code points → tokens → DOM → style/layout; scripts may mutate the DOMZasób text/html zaczyna jako bajty, które po wybraniu kodowania, zwykle UTF-8, są dekodowane do punktów kodowych. Tokenizer i konstruktor drzewa tworzą obiekt Document; błędne bajty, niepewne kodowanie i naprawy parsera należą do tej granicy wejścia.
Parser buduje DOM przyrostowo, a napotkany script może wstrzymać parser lub zmienić drzewo, także przez document.write(). Po parsowaniu źródło nie jest żywym modelem: skrypty pracują na węzłach, a serializacja może różnić się od pierwotnych bajtów.
DOMParser i innerHTML otrzymują już ciągi znaków, więc nie wykonują sieciowego wykrywania kodowania; tworzą też węzły w określonym kontekście. Renderowanie dotyczy połączonego drzewa i stylów, a getComputedStyle() opisuje wynik stylowania, nie tekst źródłowy.
Przykład używa TextEncoder i TextDecoder, po czym przekazuje tekst do DOMParser. Po przeniesieniu akapitu bieżący dokument raportuje display: block, ale skrypt utworzony przez parser odłączonego dokumentu pozostaje nieaktywny, stąd scriptRan=false; test nie odtwarza wykrywania kodowania z sieci.
Przykłady
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<output id="result"></output>
<script>
const source = "<p id=decoded>✓</p><script>document.body.dataset.parserScript=\"ran\"<\/script>";
const bytes = new TextEncoder().encode(source);
const decoded = new TextDecoder("utf-8").decode(bytes);
const parsed = new DOMParser().parseFromString(decoded, "text/html");
const node = parsed.querySelector("#decoded");
const inertScript = parsed.querySelector("script");
document.body.append(node, inertScript);
result.textContent = `markBytes=${new TextEncoder().encode(node.textContent).length}; adopted=${node.ownerDocument === document}; display=${getComputedStyle(node).display}; scriptRan=${document.body.dataset.parserScript ?? "false"}`;
</script>
Wynik
markBytes=3; adopted=true; display=block; scriptRan=false
Wykonany przykład potwierdza granice dekodowania, adopcji DOM i prezentacji oraz to, że samo przeniesienie skryptu z dokumentu parsera nie jest zwykłym wykonaniem kodu.