Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / HTML

pojęcie HTML: architecture

Architektura przetwarzania HTML prowadzi od bajtów i kodowania przez parser oraz DOM do skryptów, stylów i prezentacji aktualnego dokumentu.

Wersja: WHATWG HTML Living Standard; index snapshot date recorded separately

Składnia

bytes → decoded code points → tokens → DOM → style/layout; scripts may mutate the DOM

Zasób text/html zaczyna jako bajty, które po wybraniu kodowania, zwykle UTF-8, są dekodowane do punktów kodowych. Tokenizer i konstruktor drzewa tworzą obiekt Document; błędne bajty, niepewne kodowanie i naprawy parsera należą do tej granicy wejścia.

Parser buduje DOM przyrostowo, a napotkany script może wstrzymać parser lub zmienić drzewo, także przez document.write(). Po parsowaniu źródło nie jest żywym modelem: skrypty pracują na węzłach, a serializacja może różnić się od pierwotnych bajtów.

DOMParser i innerHTML otrzymują już ciągi znaków, więc nie wykonują sieciowego wykrywania kodowania; tworzą też węzły w określonym kontekście. Renderowanie dotyczy połączonego drzewa i stylów, a getComputedStyle() opisuje wynik stylowania, nie tekst źródłowy.

Przykład używa TextEncoder i TextDecoder, po czym przekazuje tekst do DOMParser. Po przeniesieniu akapitu bieżący dokument raportuje display: block, ale skrypt utworzony przez parser odłączonego dokumentu pozostaje nieaktywny, stąd scriptRan=false; test nie odtwarza wykrywania kodowania z sieci.

Przykłady

<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<output id="result"></output>
<script>
const source = "<p id=decoded>✓</p><script>document.body.dataset.parserScript=\"ran\"<\/script>";
const bytes = new TextEncoder().encode(source);
const decoded = new TextDecoder("utf-8").decode(bytes);
const parsed = new DOMParser().parseFromString(decoded, "text/html");
const node = parsed.querySelector("#decoded");
const inertScript = parsed.querySelector("script");
document.body.append(node, inertScript);
result.textContent = `markBytes=${new TextEncoder().encode(node.textContent).length}; adopted=${node.ownerDocument === document}; display=${getComputedStyle(node).display}; scriptRan=${document.body.dataset.parserScript ?? "false"}`;
</script>

Wynik

markBytes=3; adopted=true; display=block; scriptRan=false

Wykonany przykład potwierdza granice dekodowania, adopcji DOM i prezentacji oraz to, że samo przeniesienie skryptu z dokumentu parsera nie jest zwykłym wykonaniem kodu.

Źródła