KennisbankExamencentrum
NL · NLNederlands (Nederland)
Taal kiezen13

CKTIS / HTML

HTML-concept: architecture

De HTML-verwerkingsarchitectuur loopt van bytes en tekencodering via parser en DOM naar scripts, stijlen en presentatie van het actuele document.

Versie: WHATWG HTML Living Standard; index snapshot date recorded separately

Syntax

bytes → decoded code points → tokens → DOM → style/layout; scripts may mutate the DOM

Een text/html-bron begint als bytes die, nadat een codering is gekozen, doorgaans UTF-8, naar codepunten worden gedecodeerd. Tokenizer en boombouwer maken een Document; ongeldige bytes, voorlopige codering en parserherstel horen bij deze invoergrens.

De parser bouwt het DOM stapsgewijs en een aangetroffen script kan het parsen pauzeren of de boom wijzigen, ook via document.write(). Na het parsen is broncode geen levend model: scripts werken op knopen en serialisatie kan van de oorspronkelijke bytes afwijken.

DOMParser en innerHTML ontvangen al tekenreeksen en voeren dus geen detectie van netwerkcodering uit; ze maken ook knopen in een bepaalde context. Rendering gebruikt de verbonden boom en stijlen, terwijl getComputedStyle() het gestileerde resultaat beschrijft, niet de brontekst.

Het voorbeeld gebruikt TextEncoder en TextDecoder voordat het tekst aan DOMParser geeft. Na overname van de alinea meldt het huidige document display: block, maar het script van de parser van het losse document blijft inert, zodat scriptRan=false; de test bootst geen detectie van netwerkcodering na.

Voorbeelden

<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<output id="result"></output>
<script>
const source = "<p id=decoded>✓</p><script>document.body.dataset.parserScript=\"ran\"<\/script>";
const bytes = new TextEncoder().encode(source);
const decoded = new TextDecoder("utf-8").decode(bytes);
const parsed = new DOMParser().parseFromString(decoded, "text/html");
const node = parsed.querySelector("#decoded");
const inertScript = parsed.querySelector("script");
document.body.append(node, inertScript);
result.textContent = `markBytes=${new TextEncoder().encode(node.textContent).length}; adopted=${node.ownerDocument === document}; display=${getComputedStyle(node).display}; scriptRan=${document.body.dataset.parserScript ?? "false"}`;
</script>

Resultaat

markBytes=3; adopted=true; display=block; scriptRan=false

Het uitgevoerde voorbeeld bevestigt grenzen van decodering, DOM-overname en presentatie en dat alleen verplaatsen van een parsergemaakt script uit het losse document geen gewone code-uitvoering is.

Bronnen