Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Deklaracja wiązania strukturalnego

Wiązanie strukturalne nadaje nazwy elementom tablicy lub odpowiedniego obiektu klasy. To, czy zapis przez wiązanie zmienia oryginalny element, nie zależy wyłącznie od formy deklaracji: przy kopiowaniu `std::tuple<int&, int&>` za pomocą `auto` wiązania nadal odnoszą się do tych samych zmiennych typu `int`.

Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested

Składnia

auto [a, b] = expression;
auto& [a, b] = expression;
const auto& [a, b] = expression;

Deklaracja wiązania strukturalnego (structured binding declaration) wprowadza nowe nazwy przez auto [a, b] = expression;. To deklaracja, nie przypisanie do istniejących zmiennych; inicjalizator jest obowiązkowy.

Obsługuje tablice, klasy z protokołem krotkowym (std::tuple_size, std::tuple_element, get) oraz odpowiednie klasy z dostępnymi niestatycznymi polami. Pola są wiązane w kolejności deklaracji. W C++23 liczba nazw musi odpowiadać liczbie rozkładanych elementów.

Deklaracja tworzy ukrytą zmienną. Dla pokazanej tablicy auto kopiuje elementy, a auto& wiąże oryginał. const auto& umożliwia odczyt bez kopiowania tablicy. Nazwy odnoszą się do elementów, a nie do niezależnie kopiowanych zmiennych.

Zakres wpisu to C++23. Podlinkowany szkic jest rozwijany i zawiera również nowsze rozszerzenia; nie należy zakładać ich dostępności w C++23.

Przykłady

#include <iostream>

int main() {
    int values[2] = {3, 7};
    auto [a, b] = values;
    auto& [x, y] = values;
    a = 10;
    x = 20;
    std::cout << a << ' ' << b << '\n';
    std::cout << values[0] << ' ' << y << '\n';
}

Wynik

10 7
20 7

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła