CKTIS / C++
Declaratie van gestructureerde binding
Een gestructureerde binding geeft elementen van een array of een geschikt klasseobject een naam. Of schrijven via een binding een oorspronkelijk element wijzigt, hangt niet alleen af van de declaratievorm: als `auto` een `std::tuple<int&, int&>` kopieert, verwijzen de bindingen nog steeds naar dezelfde `int`-variabelen.
Versie: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Syntax
auto [a, b] = expression;
auto& [a, b] = expression;
const auto& [a, b] = expression;Een structured binding declaration introduceert nieuwe namen met auto [a, b] = expression;. Het is een declaratie en geen toekenning aan bestaande variabelen; een initializer is verplicht.
De declaratie ondersteunt arrays, klassen die het tuple-protocol gebruiken (std::tuple_size, std::tuple_element, get) en geschikte klassen met toegankelijke niet-statische dataleden. Leden worden gebonden in de volgorde waarin ze zijn gedeclareerd. In C++23 moet het aantal namen overeenkomen met het aantal ontlede elementen.
De declaratie maakt een verborgen variabele aan. Bij de getoonde array kopieert auto de elementen, terwijl auto& aan het origineel bindt. Met const auto& kun je de array lezen zonder deze te kopiëren. De namen verwijzen naar elementen, niet naar afzonderlijk gekopieerde variabelen.
Dit artikel behandelt C++23. Het gekoppelde concept blijft zich ontwikkelen en bevat ook nieuwere uitbreidingen; ga er niet van uit dat die beschikbaar zijn in C++23.
Voorbeelden
#include <iostream>
int main() {
int values[2] = {3, 7};
auto [a, b] = values;
auto& [x, y] = values;
a = 10;
x = 20;
std::cout << a << ' ' << b << '\n';
std::cout << values[0] << ' ' << y << '\n';
}
Resultaat
10 7 20 7
De getoonde code en het opgegeven resultaat zijn in een geïsoleerde omgeving geverifieerd met de methode die in het verificatiebewijs voor exact deze versie is vastgelegd.