CKTIS / C++
requires — ograniczenia i sprawdzanie wymagań
Słowo kluczowe requires wprowadza klauzulę ograniczającą deklarację albo wyrażenie sprawdzające wymagania dotyczące typów i operacji. Rozróżnienie tych zastosowań pomaga pisać szablony, których dostępność zależy od możliwości przekazanego typu.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
template<class T> requires Constraint<T> void f(T);
template<class T> void f(T) requires Constraint<T>;
requires (T x) { x + x; typename T::value_type; { x + x } noexcept -> ResultConcept; requires Constraint<T>; }requires ma dwa główne zastosowania. Klauzula requires określa ograniczenie deklaracji: może występować po liście parametrów szablonu albo jako końcowa klauzula funkcji. Niespełnione ograniczenia wykluczają funkcję z grona dopuszczalnych kandydatów przy rozstrzyganiu przeciążeń; nie wybierają gałęzi wykonywanej w czasie działania.
Wyrażenie requires (T x) { ... } daje wartość typu bool; lista parametrów jest opcjonalna. Parametry lokalne służą wyłącznie do zapisu wymagań — nie tworzą obiektów. W zapisie requires requires (T x) { x + x; } pierwsze requires rozpoczyna klauzulę, a drugie wyrażenie.
Wewnątrz występują cztery rodzaje wymagań: proste x + x; sprawdza poprawność wyrażenia, wymaganie dotyczące typu typename T::value_type; — poprawność nazwy typu, złożone { x + x } noexcept -> ResultConcept; — poprawność wyrażenia, to, czy nie jest ono klasyfikowane jako potencjalnie rzucające wyjątek, oraz spełnienie konceptu przez decltype((x + x)), a zagnieżdżone requires Constraint<T>; — spełnienie ograniczenia. noexcept i część -> ResultConcept są opcjonalne. Sprawdzenie noexcept dotyczy klasyfikacji wyrażenia według reguł języka, a nie tego, czy podczas wykonania może dojść do rzucenia wyjątku. Przeciążony operator zadeklarowany jako noexcept może rzucić wyjątek wewnątrz swojego ciała; jeśli wyjątek wydostanie się poza operator, zostanie wywołane std::terminate. Operandy wymagań prostych i złożonych nie są wykonywane; samo x == x; nie wymaga wyniku true.
Błąd podstawienia w bezpośrednim kontekście wymagań szablonu może dać false zamiast błędu kompilacji. Nie jest to uniwersalny mechanizm ukrywania błędów: niepoprawne wymaganie poza deklaracją jednostki szablonowej jest błędem programu. Jeśli podstawienie argumentów szablonu w wymaganiu zawsze prowadziłoby do błędu podstawienia, program jest niepoprawny i diagnostyka nie jest wymagana. Samo niespełnienie wymagania to nie błąd podstawienia: zagnieżdżone wymaganie requires false; może poprawnie sprawić, że wyrażenie requires da false dla każdego podstawienia.
W przykładzie koncept Addable zawiera wyrażenie requires, a add ma klauzulę requires Addable<T>. Sprawdzenia static_assert obejmują typ obsługiwany i nieobsługiwany oraz wynik dodawania. Zakres wpisu to C++23; podany dokument jest rozwijanym szkicem, a nie zamrożoną publikacją C++23.
Przykłady
#include <iostream>
template<class T>
concept Addable = requires(T a, T b) {
a + b;
};
template<class T>
requires Addable<T>
constexpr auto add(T a, T b) {
return a + b;
}
struct NoAdd {};
static_assert(Addable<int>);
static_assert(!Addable<NoAdd>);
static_assert(add(2, 3) == 5);
int main() {
std::cout << add(2, 3) << '\n';
}
Wynik
5
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.