CKTIS / C++
Wiązania strukturalne `auto [a, b, c]` w C++
Wiązanie strukturalne nadaje nazwy elementom jednego obiektu. Wybór między `auto`, `auto&` i `const auto&` decyduje o sposobie przechowywania obiektu lub odwoływania się do niego.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
auto [a, b, c] = expression;
auto& [a, b, c] = lvalue;
const auto& [a, b, c] = expression;auto [a, b, c] = expression; deklaruje trzy nowe nazwy w bieżącym zakresie. Część przed [ dotyczy jednej ukrytej zmiennej, a nie trzech osobnych deklaracji z auto. Składnia jest dostępna od C++17. Opis dotyczy ISO C++23; poziom obsługi zależy od implementacji.
Tablice wbudowane są rozkładane według indeksów, a typy krotkopodobne, takie jak std::tuple, std::pair i std::array, według pozycji określonych przez ich protokół krotkowy. W pozostałych klasach spełniających wymagania wiązanie obejmuje wszystkie niestatyczne składowe danych w kolejności deklaracji. Muszą one być albo wszystkie bezpośrednimi składowymi tej klasy, albo wszystkie składowymi jednej i tej samej klasy bazowej. Każda składowa musi być dostępna w kontekście deklaracji wiązania: niedostępnych składowych się nie pomija, a ich obecność sprawia, że deklaracja jest niepoprawna. W C++23 liczba nazw musi się zgadzać z liczbą elementów rozkładu; std::pair wymaga dwóch, nie trzech.
Dla nazwanej krotki przechowującej wartości auto tworzy ukrytą kopię, a auto& wiąże nazwy z elementami oryginału, więc zapis przez nazwę zmienia oryginał. const auto& daje dostęp tylko do odczytu do zwykłych elementów przechowywanych przez wartość, bez kopiowania krotki; bezpośrednie związanie z tymczasową krotką może przedłużyć jej życie do końca życia ukrytej referencji. Elementy referencyjne, np. w wyniku std::tie, nadal wskazują te same obiekty nawet przy auto; wiązanie nie przedłuża życia tych obiektów.
std::get<0>(t) zwraca referencję do pierwszego elementu krotki t i sam nie deklaruje nazwy. std::tie(u, v, w) = t; przypisuje wartości do istniejących zmiennych przez krotkę referencji. Wiązanie strukturalne natomiast wprowadza nowe nazwy.
Przykłady
#include <iostream>
#include <tuple>
int main() {
std::tuple<int, int, int> values{1, 2, 3};
auto [a, b, c] = values;
a = 9;
std::cout << a << ' ' << std::get<0>(values) << '\n';
auto& [x, y, z] = values;
x = 7;
std::cout << x << ' ' << std::get<0>(values) << '\n';
}
Wynik
9 1 7 7
Pierwszy wiersz (`9 1`) pokazuje zmianę kopii, a drugi (`7 7`) zmianę oryginalnej krotki przez `x`.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 32 · Średniozaawansowany · Wersja: 2