CKTIS / C++
std::vector::reserve — rezerwowanie pojemności bez zmiany rozmiaru
`reserve(n)` zapewnia miejsce na co najmniej `n` elementów łącznie, ale ich nie tworzy. Wywołaj tę metodę przed serią dopisań, jeśli znasz docelową liczbę elementów lub rozsądne górne ograniczenie.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
constexpr void reserve(size_type new_cap);std::vector::reserve to metoda z nagłówka <vector>. W C++23 ma postać constexpr void reserve(size_type new_cap);. Argument oznacza łączną liczbę elementów, które mają się zmieścić bez realokacji, a nie liczbę dodatkowych miejsc ani bajtów. Po udanym wywołaniu capacity() >= new_cap; size() pozostaje bez zmian. W odróżnieniu od resize() metoda nie dodaje ani nie usuwa elementów. v[i] jest poprawne tylko dla i < v.size(), nawet jeśli pojemność jest większa.
Jeśli new_cap <= capacity(), wywołanie niczego nie zmienia. W przeciwnym razie następuje realokacja: wszystkie dotychczasowe wskaźniki, referencje i iteratory do elementów tracą ważność, podobnie jak stary end(). Bez realokacji samo reserve() ich nie unieważnia. Po udanym wywołaniu wstawianie nie realokuje pamięci, dopóki nie wymaga przekroczenia bieżącej pojemności. Nawet dopisanie na końcu bez realokacji unieważnia jednak stary end().
Przy realokacji koszt jest co najwyżej liniowy względem size(). Typ T musi spełniać wymaganie Cpp17MoveInsertable dla tego wektora. Żądanie przekraczające max_size() powoduje std::length_error; alokator też może zgłosić wyjątek, zwykle std::bad_alloc. W razie wyjątku operacja nie ma skutków, chyba że wyjątek zgłosi konstruktor przenoszący typu niespełniającego Cpp17CopyInsertable dla tego wektora. Wtedy skutki są nieokreślone przez standard.
Rezerwuj raz, jeśli znasz końcową liczbę elementów lub rozsądne górne ograniczenie, np. przy zbieraniu indeksów spełniających warunek albo budowaniu posortowanego raportu. Unikaj reserve(size() + 1) przed każdym dopisaniem: może to zwiększyć liczbę realokacji. Elementy dodaje push_back() lub emplace_back(); zapis przez std::back_inserter(v) wywołuje push_back(). W std::pmr::vector obowiązują te same reguły rozmiaru, pojemności i unieważniania.
Przykłady
#include <array>
#include <cstddef>
#include <iostream>
#include <vector>
int main() {
const std::array<int, 4> scores{-3, 8, 0, 5};
std::vector<std::size_t> selected;
selected.reserve(scores.size());
std::cout << "size=" << selected.size() << '\n'
<< "capacity>=4=" << std::boolalpha
<< (selected.capacity() >= scores.size()) << '\n';
for (std::size_t i = 0; i < scores.size(); ++i) {
if (scores[i] > 0) {
selected.push_back(i);
}
}
std::cout << "selected:";
for (const auto index : selected) {
std::cout << ' ' << index;
}
std::cout << "\nsize=" << selected.size() << '\n';
}Wynik
size=0 capacity>=4=true selected: 1 3 size=2
`scores.size()` daje górne ograniczenie liczby wyników. Wektor pozostaje pusty po rezerwacji, a `push_back()` dopisuje tylko indeksy `1` i `3`, nie wartości punktacji. Program sprawdza dolną granicę pojemności, zamiast wypisywać jej dokładną wartość.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 5 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 11 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 18 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 21 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 29 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 30 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 32 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 34 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 57 · Zaawansowany · Wersja: 3