CKTIS / C++
std::vector::begin — początek zakresu wektora
`begin()` zwraca iterator początku wektora. Wybór przeciążenia zależy od kwalifikatora `const`, a przed dereferencją trzeba sprawdzić, czy iterator nie jest równy `end()`.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
// Public member declarations of std::vector<T, Allocator> in <vector> (ISO C++23)
constexpr iterator begin() noexcept;
constexpr const_iterator begin() const noexcept;std::vector::begin to funkcja składowa klasy z nagłówka <vector>. Działa w czasie stałym, O(1), i dla niepustego wektora zwraca iterator do pierwszego elementu. Oba przeciążenia są noexcept od C++11 i constexpr od C++20; w C++23 obliczenie w czasie kompilacji nadal zależy od kontekstu i obsługi zapewnianej przez implementację.
Dla wektora bez const wywołanie v.begin() zwraca iterator, przez który można modyfikować elementy. Dla wektora dostępnego przez const zwraca const_iterator, który nie pozwala na taką modyfikację. Aby uzyskać const_iterator także dla modyfikowalnego wektora, użyj v.cbegin() (od C++11). Nie zakładaj, że iterator jest surowym wskaźnikiem ani że *it zwraca T& dla każdego T: zapisywalny iterator std::vector<bool> używa obiektu pośredniczącego.
Zakres [v.begin(), v.end()) obejmuje elementy jednego wektora i nie obejmuje pozycji za ostatnim elementem. Dla pustego wektora v.begin() == v.end() i dereferencja któregokolwiek z tych iteratorów powoduje niezdefiniowane zachowanie. std::find_if zwraca przekazany koniec zakresu, gdy nie ma dopasowania; sprawdź wynik przed użyciem *it.
Realokacja unieważnia iteratory, wskaźniki i referencje do elementów oraz zapisany end(). reserve() nie dodaje elementów, lecz może spowodować realokację. push_back() bez realokacji zachowuje iteratory do istniejących elementów, ale unieważnia stary end(). Wstawienie na początku lub usunięcie pierwszego elementu może unieważnić zapisany begin() nawet bez realokacji. Po unieważnieniu pobierz potrzebne iteratory ponownie. Nie używaj iteratora z tymczasowego wektora po zakończeniu pełnego wyrażenia, w którym ten wektor powstał.
Przykłady
#include <algorithm>
#include <iostream>
#include <vector>
int main() {
std::vector<int> values{2, 7, 4};
if (!values.empty()) {
*values.begin() = 3;
}
const auto& read = values;
const int threshold = 5;
const auto last = read.end();
const auto match = std::find_if(read.begin(), last, [threshold](int value) {
return value >= threshold;
});
if (read.cbegin() != read.cend()) {
std::cout << *read.cbegin() << '\n';
}
if (match != last) {
std::cout << *match << '\n';
}
const std::vector<int> empty;
if (empty.begin() == empty.end()) {
std::cout << "empty\n";
}
}Wynik
3 7 empty
`*values.begin() = 3` zmienia pierwszy element. Wyszukiwanie przez referencję `const` wykorzystuje próg przechwycony przez wartość i odczytuje `7` dopiero po sprawdzeniu końca zakresu. Dla pustego wektora porównuje się iteratory bez dereferencji.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 10 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 11 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 14 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 15 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 23 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 29 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 30 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 32 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 34 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 35 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 40 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 45 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 57 · Zaawansowany · Wersja: 3
Źródła
- WG21 N4950 — Working Draft, Standard for Programming Language C++
- C++ working draft — Class template vector [vector]
- C++ working draft — Container requirements [container.reqmts]
- C++ working draft — Vector capacity [vector.capacity]
- C++ working draft — Vector modifiers [vector.modifiers]
- C++ working draft — Specialization of vector for bool [vector.bool]
- C++ working draft — Find [alg.find]
- WG21 N4860 — C++ Draft International Standard