Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::basic_string::size — liczba elementów napisu

`size()` zwraca liczbę zapisanych elementów, a nie liczbę znaków widocznych dla użytkownika. Używaj jej do wyznaczania zakresu kopiowania, sprawdzania indeksów i przycinania pól.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

#include <string>

// Member declaration inside std::basic_string<CharT, Traits, Allocator> (C++23):
constexpr size_type size() const noexcept;

std::basic_string::size to bezargumentowa metoda const z nagłówka <string>. Zwraca liczbę elementów CharT jako bez­znakowy typ size_type. Ma stałą złożoność O(1), nie modyfikuje napisu, jest noexcept i od C++20 jest constexpr. length() zwraca tę samą wartość, a capacity() opisuje pojemność pamięci, nie długość zawartości.

Zera wewnątrz napisu wliczają się do wyniku, ale końcowy terminator nie. W std::string wynik określa liczbę elementów char, czyli bajtów C++; w std::u8string z tekstem UTF-8 określa liczbę jednostek kodowych char8_t. Nie jest to liczba punktów kodowych ani znaków postrzeganych przez użytkownika. Przycięcie według liczby elementów może przeciąć sekwencję UTF-8.

Do dokładnego kopiowania przekaż s.data() i s.size() do interfejsu przyjmującego liczbę elementów; interfejs szukający terminatora zatrzyma się na pierwszym zerze. Jeśli bufor docelowy operuje na bajtach, sprawdź jego rozmiar w bajtach: zawartość to s.size() * sizeof(CharT) bajtów, bez terminatora. Wskaźnika z data() nie używaj po zniszczeniu napisu ani po operacji, która go unieważnia.

Przed odczytem elementu przez s[i] sprawdź i < s.size(); na pozycji s.size() jest terminator, nie element treści. at(i) zgłasza std::out_of_range dla i >= s.size(). Aby zachować najwyżej cztery ostatnie elementy, użyj s.substr(n - 4) tylko wtedy, gdy n = s.size() jest większe od 4; w przeciwnym razie zachowaj cały napis. Tak unikniesz zawinięcia wyniku odejmowania bez znaku. Jeżeli separator jest obowiązkowy, sprawdź wynik find() pod kątem npos, zanim obliczysz początek następnego pola.

Przykłady

#include <iostream>
#include <string>

int main() {
    const std::string record("ID\0:123456", 10);
    const std::string copy(record.data(), record.size());
    const auto separator = copy.find(':');
    if (separator == std::string::npos) {
        return 1;
    }

    const auto field = copy.substr(separator + 1);
    constexpr std::string::size_type width = 4;
    const auto n = field.size();
    const auto tail = n > width ? field.substr(n - width) : field;
    const std::u8string utf8 = u8"\u00E9";

    std::cout << static_cast<unsigned int>(record.size()) << '\n'
              << (copy[2] == '\0') << '\n'
              << tail << '\n'
              << static_cast<unsigned int>(utf8.size()) << '\n';
}

Wynik

10
1
3456
2

Liczba `10` uwzględnia wewnętrzne zero; `1` potwierdza jego obecność w kopii. `3456` to cztery ostatnie elementy pola, a `2` to liczba jednostek kodowych UTF-8 dla U+00E9.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 49 · Zaawansowany · Wersja: 3
  • C++ · Lekcja 53 · Zaawansowany · Wersja: 3
  • C++ · Lekcja 58 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła