Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

resize a reserve w std::vector i std::basic_string

Użyj `resize`, aby zmienić liczbę elementów, a `reserve`, aby zapewnić pojemność na przyszłe elementy bez zmiany bieżącego rozmiaru.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

// Selected ISO C++23 member declarations, grouped by owning class.
// std::vector<T, Allocator> — <vector>
constexpr void reserve(size_type n);
constexpr void resize(size_type n);
constexpr void resize(size_type n, const T& value);

// std::basic_string<CharT, Traits, Allocator> — <string>
constexpr void reserve(size_type n);
constexpr void resize(size_type n);
constexpr void resize(size_type n, CharT ch);

W C++23 metody std::vector i std::basic_string rozróżniają rozmiar (size()) i pojemność (capacity()). reserve(n) pozostawia rozmiar i zawartość bez zmian. Jeśli n > capacity(), następuje realokacja, a nowa pojemność wynosi co najmniej n; w przeciwnym razie pojemność się nie zmienia. Zarezerwowane miejsce nie jest zakresem dostępnych elementów. Bezargumentowe std::basic_string::reserve() jest w C++23 przestarzałe; std::vector nie ma takiego przeciążenia.

Po udanym resize(n) lub resize(n, value) rozmiar wynosi dokładnie n. Zmniejszenie usuwa końcowe elementy, a równy rozmiar pozostawia zawartość bez zmian. Przy powiększaniu std::vector::resize(n) wstawia elementy domyślnie zgodnie z regułami alokatora (zera dla std::vector<int> ze standardowym alokatorem). Wersja z drugim argumentem dopisuje kopie value, nie zastępując istniejących elementów.

W std::basic_string wersja z jednym argumentem dopisuje wartości CharT() ('\0' dla std::string), a wersja z dwoma argumentami dopisuje podany znak. Dopisane znaki zerowe wliczają się do size(), ale funkcje oczekujące napisu w stylu C zatrzymują się na pierwszym znaku zerowym. W tekście UTF-8 std::string liczy bajty, nie znaki widoczne dla użytkownika; skrócenie może przeciąć sekwencję wielobajtową.

Realokacja wektora unieważnia wszystkie wskaźniki, referencje i iteratory do jego elementów oraz dawny end(). Nie korzystaj z uchwytów do usuniętych elementów. W napisie resize może unieważnić uchwyty nawet wtedy, gdy pojemność się nie zmieni. Zmniejszanie rozmiaru nie jest sposobem na zagwarantowanie zwolnienia pamięci. Dla obu typów reserve(n) zgłasza std::length_error, gdy n > max_size(); to samo dotyczy resize(n) napisu. Alokacja lub tworzenie elementów wektora również może zgłosić wyjątek.

Przykłady

#include <iostream>
#include <string>
#include <vector>

int main() {
    std::vector<int> v{10, 20};
    std::string s = "ab";

    v.reserve(8);
    s.reserve(8);
    std::cout << "reserve: " << v.size() << ' ' << s.size() << '\n';

    v.resize(3);
    s.resize(3);
    std::cout << "default: " << v.back() << ' ' << (s.back() == '\0') << '\n';

    v.resize(5, 7);
    s.resize(5, '*');
    std::cout << "fill: " << v.back() << ' ' << s.back() << '\n';

    v.resize(1);
    s.resize(1);
    std::cout << "shrink: " << v.size() << ' ' << s.size()
              << " | " << v.front() << ' ' << s << '\n';
}

Wynik

reserve: 2 2
default: 0 1
fill: 7 *
shrink: 1 1 | 10 a

Po rezerwacji oba rozmiary nadal wynoszą 2. W wierszu `default` liczba `1` oznacza, że ostatni znak to `'\0'`. Następne wiersze pokazują jawne wypełnienie i skrócenie do jednego elementu.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 5 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła