Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

Tworzenie wskaźnika do składowej w C++

Zapis `&C::m` może wskazywać niestatyczną składową bez wybierania obiektu. Taki wskaźnik można zastosować do obiektu albo przekazać jako projekcję do algorytmu zakresowego.

Wersja: ISO C++23; implementation support may vary

Składnia

T C::* pm = &C::m;
R (C::* pmf)(Args...) const = &C::f;
obj.*pm
ptr->*pm
(obj.*pmf)(args...)
(ptr->*pmf)(args...)

&C::m tworzy wskaźnik do składowej: wbudowany jednoargumentowy operator & musi wystąpić jawnie, bezpośrednio przed kwalifikowaną nazwą C::m bez nawiasów. &(C::m), samo C::m i niekwalifikowane &m nie tworzą takiego wskaźnika. Nawiasy wokół całego wyrażenia (&C::m) są dozwolone. Składowa musi być dostępna; nie można w ten sposób wskazać pola bitowego.

Dla niestatycznej składowej danych int C::m wyrażenie &C::m ma typ int C::*: wskazuje, którą składową wybrać, a nie konkretny obiekt ani przenośne przesunięcie w bajtach. Typ powstałego wskaźnika zawiera klasę, która deklaruje składową, niekoniecznie klasę użytą do kwalifikacji nazwy. Jeśli D dziedziczy m z C i D::m oznacza tę odziedziczoną składową, &D::m również ma typ int C::*. Dla istniejącego obiektu obj klasy C wyrażenie &obj.m ma typ int* i wskazuje jego konkretną składową. Adres statycznej składowej typu int też ma typ int*.

Dla niestatycznej funkcji int C::f(int) const z niejawnym parametrem obiektu typ wskaźnika to int (C::*)(int) const. Przy przeciążeniu zapis int (C::*pf)(int) const = &C::f; nadaje typ docelowy, który musi jednoznacznie wybrać funkcję. Adres funkcji statycznej oraz funkcji z jawnym parametrem obiektu (this, C++23) jest zwykłym wskaźnikiem do funkcji.

Użyj obj.*pm dla obiektu albo ptr->*pm dla wskaźnika do obiektu; funkcję wywołaj jako (obj.*pf)(arg) lub (ptr->*pf)(arg). Obiekt musi należeć do odpowiedniej klasy lub klasy pochodnej z dostępną, jednoznaczną klasą bazową. Dostęp do składowych jest również możliwy podczas konstruowania i niszczenia obiektu, z ograniczeniami określonymi w [class.cdtor]. Na przykład w ciele konstruktora można przez wskaźnik do składowej odczytać zainicjalizowaną już składową danych, zanim rozpocznie się okres życia całego obiektu. Zastosowanie pustego wskaźnika do składowej (nullptr) powoduje niezdefiniowane zachowanie.

W std::ranges::sort(rows, std::ranges::less{}, &Row::key) wskaźnik do składowej jest projekcją: algorytm porównuje wartości key, ale przestawia całe rekordy. Nie trzeba w tym celu definiować porównania całych obiektów Row.

Przykłady

#include <algorithm>
#include <functional>
#include <iostream>

struct Row {
    char label;
    int key;

    int value() const { return key; }
    int value(int factor) const { return key * factor; }
};

int main() {
    int Row::* key = &Row::key;
    int (Row::* read)(int) const = &Row::value;

    Row row{'A', 20};
    Row* ptr = &row;
    int* address = &row.key;
    std::cout << (row.*key) << ' ' << *address << ' '
              << (ptr->*read)(2) << '\n';

    Row rows[]{row, {'B', 10}, {'C', 30}};
    std::ranges::sort(rows, std::ranges::less{}, key);
    for (const Row& item : rows) {
        std::cout << item.label << ':' << item.key << '\n';
    }
}

Wynik

20 20 40
B:10
A:20
C:30

Pierwsze dwa wyniki to `20`: jeden uzyskano przez wskaźnik do składowej, drugi przez adres konkretnej składowej. Wybrane przeciążenie `value(int) const` zwraca `40`. Następnie całe rekordy pojawiają się w kolejności `B`, `A`, `C`, rosnąco według `key`.

Powiązane lekcje

  • C++ · Lekcja 28 · Zaawansowany · Wersja: 3
  • C++ · Lekcja 35 · Zaawansowany · Wersja: 3

Źródła