CKTIS / C++
Deklarator wskaźnika (*) w C++
Zobacz, jak w ISO C++23 znak `*` w deklaratorze tworzy typ wskaźnikowy i jak zapis rozróżnia stały wskaźnik, wskaźnik do stałej oraz wskaźnik do całej tablicy.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
T* p = nullptr;
T const* read = &obj;
T* const fixed = &obj;
T const* const fixed_read = &obj;
T** pp = &p;
T* slots[N];
T (*whole)[N] = &array;
R (*fn)(Args...);W deklaracji int* p, q; tylko p jest wskaźnikiem. Gwiazdka należy do deklaratora p, a q ma typ int. Spacje tego nie zmieniają. Każda gwiazdka dodaje poziom pośrednictwa: int** pp to wskaźnik do wskaźnika. W wyrażeniach wbudowany operator & w &x pobiera adres x, a wbudowany jednoargumentowy * w *p oznacza dereferencję, nie deklarację ani mnożenie. W int& r = x; znak & deklaruje referencję l-wartościową; nie pobiera adresu.
const int* p (równoważnie int const* p) pozwala przypisać nową wartość do p, ale nie pozwala modyfikować wskazanego int przez p. int* const p nie pozwala zmienić wartości wskaźnika po inicjalizacji, ale pozwala modyfikować wskazany int. const int* const p łączy oba ograniczenia. Parametry przekazywane przez wartość typu int* i const int* mogą rozróżniać przeciążenia; int* i int* const nie mogą.
int* a[3] to tablica trzech wskaźników, a int (*a)[3] to wskaźnik do całej tablicy trzech elementów int. Podobnie int (*f)(double) jest wskaźnikiem do funkcji, a int* f(double) deklaruje funkcję zwracającą wskaźnik. Zapis int C::* m deklaruje odrębny typ: wskaźnik do niestatycznej składowej danych klasy C.
Surowy wskaźnik sam nie określa własności ani nie przedłuża życia obiektu. Tablica może zostać przekształcona we wskaźnik do pierwszego elementu, który nie przechowuje długości tablicy. Gdy wskaźnik nie ma jeszcze wskazywać obiektu, zainicjalizuj go przez nullptr, zamiast pozostawiać lokalną zmienną wskaźnikową bez inicjalizacji. Test różności od nullptr nie potwierdza, że obiekt nadal istnieje ani że indeks mieści się w granicach tablicy. Dereferencja wskaźnika pustego lub wskazującego pozycję tuż za tablicą oraz dostęp do obiektu przez wiszący wskaźnik powodują niezdefiniowane zachowanie.
Przykłady
#include <iostream>
int main() {
int values[3]{2, 4, 6};
const int* read = values;
int* const first = &values[0];
int (*whole)[3] = &values;
*first = 3;
std::cout << *read << ' ' << (*whole)[2] << '\n';
}Wynik
3 6
`read` wskazuje pierwszy element i nie pozwala go modyfikować. `first` wskazuje ten sam element, nie może zmienić swojej wartości, ale zapisuje `3` przez `*first`. `whole` wskazuje całą tablicę, więc `(*whole)[2]` odczytuje jej trzeci element. Oczekiwany wynik: `3 6`.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 47 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 49 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 51 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 56 · Zaawansowany · Wersja: 3
- C++ · Lekcja 58 · Zaawansowany · Wersja: 3