CKTIS / C++
Specjalna funkcja składowa z `= default` w C++
W C++23 zapis `= default` zleca kompilatorowi wygenerowanie standardowej definicji specjalnej funkcji składowej. W idiomie Pimpl miejsce definicji ma znaczenie; zakres obsługi C++23 zależy od implementacji.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
struct S {
S() = default;
S(const S&) = default;
S(S&&) = default;
S& operator=(const S&) = default;
S& operator=(S&&) = default;
~S();
};
S::~S() = default;Zapis = default prosi kompilator o standardową definicję konstruktora domyślnego, konstruktora kopiującego lub przenoszącego, operatora przypisania kopiującego lub przenoszącego albo destruktora. Nie jest to puste ciało {}: wygenerowana funkcja stosuje reguły danej operacji do podobiektów klas bazowych i niestatycznych pól.
Funkcja z = default już w pierwszej deklaracji jest zadeklarowana przez użytkownika, ale nie jest user-provided w rozumieniu standardu. Może być trywialna, jeśli spełnia pozostałe warunki, albo zostać zdefiniowana jako usunięta, gdy wymagana operacja na podobiekcie jest niedostępna. Jeśli = default pojawia się dopiero w późniejszej definicji, funkcja jest user-provided i nie jest trywialna; jeśli wygenerowana definicja musiałaby być usunięta, program jest niepoprawny.
= delete to inny zapis: usunięte przeciążenie nadal uczestniczy w rozstrzyganiu przeciążeń, ale jego wybranie jest błędem. Nie jest to wyrażenie delete p i nie zwalnia pamięci. Destruktor zadeklarowany przez użytkownika, nawet z = default, blokuje niejawne deklarowanie operacji przenoszenia. Dlatego Widget jawnie deklaruje obie operacje przenoszenia i usuwa obie operacje kopiowania.
W idiomie Pimpl nagłówek może zawierać tylko deklarację zapowiadającą Impl i pole std::unique_ptr<Impl>. Domyślny deleter wymaga jednak kompletnego Impl: destruktor może zniszczyć posiadany obiekt, a przypisanie przenoszące może zniszczyć poprzedni obiekt celu. Zadeklaruj funkcje w nagłówku, a destruktor i obie operacje przenoszenia zdefiniuj przez = default w pliku implementacji po definicji Impl. Dotyczy to ostrożnego umiejscowienia także konstruktora przenoszącego: samo przeniesienie wskaźnika nie usuwa obiektu, ale konstrukcja może wymagać sprzątania podobiektów po wyjątku.
Przykłady
#include <iostream>
#include <memory>
#include <utility>
class Widget {
public:
explicit Widget(int value);
~Widget();
Widget(const Widget&) = delete;
Widget& operator=(const Widget&) = delete;
Widget(Widget&&) noexcept;
Widget& operator=(Widget&&) noexcept;
int value() const noexcept;
private:
struct Impl;
std::unique_ptr<Impl> impl_;
};
struct Widget::Impl {
int value;
};
Widget::Widget(int value) : impl_(std::make_unique<Impl>(Impl{value})) {}
Widget::~Widget() = default;
Widget::Widget(Widget&&) noexcept = default;
Widget& Widget::operator=(Widget&&) noexcept = default;
int Widget::value() const noexcept {
return impl_ ? impl_->value : -1;
}
int main() {
Widget source(42);
Widget intermediate(std::move(source));
Widget target(7);
target = std::move(intermediate);
std::cout << target.value() << '\n'
<< source.value() << '\n'
<< intermediate.value() << '\n';
}Wynik
42 -1 -1
Jeden plik odwzorowuje podział na nagłówek i implementację. Przeniesienie przez konstrukcję, a następnie przez przypisanie przekazuje obiekt z wartością `42` do `target`, zastępując obiekt z wartością `7`. Oba źródłowe wskaźniki są puste, więc `value()` zwraca dla nich `-1`.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 11 · Zaawansowany · Wersja: 3