CKTIS / C++
Przeciążenie zapasowe z wielokropkiem w stylu C
Samodzielny wielokropek w `test(...)` pozwala użyć przeciążenia zapasowego, gdy szablon nie pasuje. To inny mechanizm niż rozwijanie pakietu parametrów.
Wersja: ISO C++23; implementation support may vary
Składnia
template<class T>
auto test(const T& value) -> decltype((void)value.size(), std::true_type{});
std::false_type test(...);test(...) deklaruje w tym przykładzie nieszablonowe przeciążenie bez nazwanych parametrów. Gdy argument pasuje do ..., jego sekwencja konwersji ma niższą rangę niż sekwencja konwersji standardowej lub zdefiniowanej przez użytkownika. Dlatego dla jednego argumentu wygrywa dopasowane przeciążenie test(const T&). Wariant zapasowy nie rozstrzyga niejednoznaczności między lepszymi kandydatami.
W auto test(const T& value) -> decltype(...) znak -> wprowadza końcowy typ zwracany; nie oznacza dostępu do składowej przez wskaźnik. Jeśli value.size() jest poprawne dla stałej l-wartości, wbudowany operator przecinka w decltype daje typ std::true_type. Jeśli wyrażenie staje się niepoprawne w bezpośrednim kontekście podstawienia, SFINAE usuwa specjalizację szablonu z listy kandydatów i pozostaje test(...) z typem std::false_type. Błąd w ciele funkcji nie uruchamia tego mechanizmu.
class... Ts deklaruje pakiet parametrów typowych, a Ts... w liście argumentów szablonu rozwija go do listy typów. W any_has_size wzorzec z Ts rozwija się w jednoargumentowym foldzie ||: na każdy typ przypada jeden wynik sprawdzenia. Dla pustego pakietu wynikiem jest false, a nie sprawdzenie test().
W przykładzie wszystkie wywołania test występują w niewartościowanych operandach decltype. Przy rzeczywistym wywołaniu przez ... zachodzą domyślne promocje argumentów, np. float do double. Przekazywanie w ten sposób wartości wyliczeń zakresowych i niektórych typów klas, np. z nietrywialnym destruktorem, jest warunkowo obsługiwane, a semantykę określa implementacja. W C++23 samo test(...) nie daje przenośnego dostępu do argumentów przez va_start, ponieważ nie ma poprzedzającego nazwanego parametru.
Przykłady
#include <iostream>
#include <type_traits>
#include <utility>
struct Sized {
int size() const;
};
template<class T>
auto test(const T& value) -> decltype((void)value.size(), std::true_type{});
std::false_type test(...);
template<class... Ts>
constexpr bool any_has_size =
(... || decltype(::test(std::declval<const Ts&>()))::value);
int main() {
std::cout << std::boolalpha
<< "mixed: " << any_has_size<int, Sized> << '\n'
<< "int only: " << any_has_size<int> << '\n'
<< "empty: " << any_has_size<> << '\n';
}Wynik
mixed: true int only: false empty: false
`Sized` przechodzi sprawdzenie, `int` nie, a pusty pakiet daje `false`. Ani `test`, ani `Sized::size` nie są wywoływane podczas działania programu, więc ich definicje nie są potrzebne.
Powiązane lekcje
- C++ · Lekcja 5 · Zaawansowany · Wersja: 3
Źródła
- N4950 — Working Draft, Standard for Programming Language C++ (C++23)
- [over.match.best.general] — Best viable function
- [over.ics.rank] — Ranking implicit conversion sequences
- [temp.deduct.general] — Template argument deduction
- [dcl.fct] — Functions
- [dcl.type.decltype] — Decltype specifiers
- [temp.variadic] — Variadic templates
- [expr.prim.fold] — Fold expressions
- [expr.call] — Function call
- [declval] — Function template declval