Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::exception: polimorficzna baza wyjątków biblioteki

std::exception jest bazą standardowych wyjątków czasu wykonania; jej wirtualne what() zwraca zależny od implementacji, zakończony zerem opis i nie rzuca.

Wersja: C++23

Składnia

class exception {
public:
    exception() noexcept;
    exception(const exception&) noexcept;
    exception& operator=(const exception&) noexcept;
    virtual ~exception();
    virtual const char* what() const noexcept;
};

std::exception z <exception> ma konstruktor domyślny i kopiujący, przypisanie kopiujące, wirtualny destruktor oraz virtual const char* what() const noexcept. Dzięki wirtualnemu destruktorowi i what() można obsługiwać pochodne wyjątki przez const std::exception& bez utraty dynamicznego typu.

Standardowe klasy pochodne raportują błędy wykryte podczas wykonania. Dla kopii dwóch obiektów o tym samym typie dynamicznym standard wymaga tekstowo równych wyników what(). Sam tekst bazowego std::exception::what() jest zależny od implementacji, więc program nie powinien dopasowywać do niego logiki.

Nie łap przez wartość, bo spowoduje to slicing; łap przez const&. Własne nadpisanie what() musi pozostać noexcept i zwrócić wskaźnik do zakończonego zerem tekstu ważnego podczas użycia; nie przechowuj tego wskaźnika po zniszczeniu obiektu wyjątku.

Przykłady

#include <exception>
#include <iostream>

class parse_error final : public std::exception {
public:
    const char* what() const noexcept override {
        return "parse error";
    }
};

int main() {
    try {
        throw parse_error{};
    } catch (const std::exception& error) {
        std::cout << error.what() << '\n';
    }
}

Wynik

parse error

std::exception → parse error

Źródła