CKTIS / C++
std::exception: polimorficzna baza wyjątków biblioteki
std::exception jest bazą standardowych wyjątków czasu wykonania; jej wirtualne what() zwraca zależny od implementacji, zakończony zerem opis i nie rzuca.
Wersja: C++23
Składnia
class exception {
public:
exception() noexcept;
exception(const exception&) noexcept;
exception& operator=(const exception&) noexcept;
virtual ~exception();
virtual const char* what() const noexcept;
};std::exception z <exception> ma konstruktor domyślny i kopiujący, przypisanie kopiujące, wirtualny destruktor oraz virtual const char* what() const noexcept. Dzięki wirtualnemu destruktorowi i what() można obsługiwać pochodne wyjątki przez const std::exception& bez utraty dynamicznego typu.
Standardowe klasy pochodne raportują błędy wykryte podczas wykonania. Dla kopii dwóch obiektów o tym samym typie dynamicznym standard wymaga tekstowo równych wyników what(). Sam tekst bazowego std::exception::what() jest zależny od implementacji, więc program nie powinien dopasowywać do niego logiki.
Nie łap przez wartość, bo spowoduje to slicing; łap przez const&. Własne nadpisanie what() musi pozostać noexcept i zwrócić wskaźnik do zakończonego zerem tekstu ważnego podczas użycia; nie przechowuj tego wskaźnika po zniszczeniu obiektu wyjątku.
Przykłady
#include <exception>
#include <iostream>
class parse_error final : public std::exception {
public:
const char* what() const noexcept override {
return "parse error";
}
};
int main() {
try {
throw parse_error{};
} catch (const std::exception& error) {
std::cout << error.what() << '\n';
}
}
Wynik
parse error
std::exception → parse error