CKTIS / C++
std::begin: iterator początku kontenera lub tablicy
std::begin ujednolica pobranie pierwszego iteratora z kontenera i wskaźnika do pierwszego elementu wbudowanej tablicy.
Wersja: C++23
Składnia
template<class C>
constexpr auto begin(C& container) -> decltype(container.begin());
template<class C>
constexpr auto begin(const C& container) -> decltype(container.begin());
template<class T, std::size_t N>
constexpr T* begin(T (&array)[N]) noexcept;std::begin(range) z <iterator> wywołuje range.begin() dla kontenera, zachowując constness, a dla wbudowanej tablicy T[N] zwraca T* wskazujący jej pierwszy element. Nie dereferencjonuje zakresu i działa także wtedy, gdy jest on pusty.
W ogólnym kodzie idiom using std::begin; begin(x); wprowadza do zbioru przeciążeń wolne funkcje standardowe, a niekwalifikowane wywołanie pozwala ADL dodać funkcję typu użytkownika. Wbudowane tablice, na przykład int[], w ogóle nie mają metody begin(); samo ADL nie znajdzie dla nich przeciążenia z std, dlatego deklaracja using jest istotna.
Dla pustego zakresu wynik równa się std::end(range) i nie wolno go dereferencjonować. Iterator pobrany z tymczasowego kontenera może natychmiast zawisnąć po końcu pełnego wyrażenia; std::begin nie chroni przed takim czasem życia. Późniejsze operacje kontenera mogą też unieważnić iterator zgodnie z jego regułami.
Przykłady
#include <array>
#include <iostream>
#include <iterator>
int main() {
const std::array values{2, 5};
std::cout << *std::begin(values) << '\n';
}
Wynik
2
std::begin → 2