Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / C++

std::async: zadanie powiązane z future

std::async uruchamia obiekt wywoływalny zgodnie z polityką std::launch i zwraca future przechowujący wynik albo wyjątek.

Wersja: C++23

Składnia

template<class F, class... Args>
std::future<std::invoke_result_t<std::decay_t<F>, std::decay_t<Args>...>>
async(std::launch policy, F&& function, Args&&... arguments);

template<class F, class... Args>
auto async(F&& function, Args&&... arguments);

std::async z <future> przyjmuje funkcję i argumenty, a wynik udostępnia przez std::future. Polityka std::launch::async wymaga osobnego wykonania, deferred odkłada wywołanie do get() lub wait(), a domyślna kombinacja pozwala implementacji wybrać.

Argumenty są domyślnie kopiowane lub przenoszone do zadania; użyj std::ref, gdy świadomie potrzebujesz referencji i potrafisz zapewnić jej czas życia. Wartość zwracana i wyjątek trafiają do współdzielonego stanu; future::get() odbiera je tylko raz.

Zignorowanie tymczasowego future z zadania async może blokować w jego destruktorze, przypadkowo serializując wywołania. Nie zakładaj współbieżności bez jawnej polityki. Obiekty używane przez zadanie muszą żyć dostatecznie długo, a współdzielone dane wymagają synchronizacji. Także każdy obiekt przechwycony przez referencję w obiekcie wywoływalnym lub lambdzie musi żyć co najmniej do końca jego użycia podczas wykonania zadania.

Przykłady

#include <future>
#include <iostream>

int main() {
    auto result = std::async(std::launch::async, [] { return 3 + 4; });
    std::cout << result.get() << '\n';
}

Wynik

7

std::async → 7

Źródła