CKTIS / Python
Beletselteken in de typeannotatie van een tuple met variabele lengte
`tuple[T, ...]` beschrijft een tuple van willekeurige lengte, ook een lege tuple, waarvan alle elementen typecompatibel moeten zijn met `T`.
Versie: Python 3.12
Syntax
tuple[T, ...]
points: tuple[tuple[float, float], ...]In Python 3.12 is voor tuple[T, ...] geen import nodig. De literal ... staat voor Ellipsis. Na T geeft die aan dat op iedere positie hetzelfde type geldt: de tuple mag nul, één of meer elementen bevatten. De drie punten voegen geen element toe.
In tuple[tuple[float, float], ...] is alleen de lengte van de buitenste tuple variabel. Elke binnenste tuple heeft precies twee posities, beide geannoteerd als float (statische typecontrole accepteert daar ook int, zonder waarden om te zetten). Daarentegen vereist tuple[T] precies één element en beschrijft tuple[()] alleen de lege tuple.
De annotatie dient voor statische typecontrole. Tijdens het uitvoeren controleert Python op basis van de annotatie noch de tuplelengtes, noch de elementtypen. Als invoergegevens gecontroleerd moeten worden, doe dat dan expliciet.
Voorbeelden
def count_points(points: tuple[tuple[float, float], ...]) -> int:
return len(points)
print(count_points(()))
print(count_points(((1.0, 2.0),)))
print(count_points(((1.0, 2.0), (3.0, 4.0))))Resultaat
0 1 2
Het programma toont `0`, `1` en `2` op afzonderlijke regels. In `((1.0, 2.0),)` maakt de komma na het paar van de buitenste tuple een tuple met één element. `((1.0,),)` voldoet niet aan de annotatie omdat de tweede coördinaat van het paar ontbreekt.
Gerelateerde lessen
- Python · Les 13 · Gevorderd · Versie: 5