flex-line-count — minimalna liczba linii flex
Właściwość z projektu Flexbox Level 2 określająca minimalną liczbę linii przy równoważeniu oraz wpływająca na dostępną przestrzeń poprzeczną.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Właściwość z projektu Flexbox Level 2 określająca minimalną liczbę linii przy równoważeniu oraz wpływająca na dostępną przestrzeń poprzeczną.
flex-shrink określa udział elementu flex w redukcji rozmiaru, gdy w wierszu brakuje miejsca. Znaczenie ma również jego bazowy rozmiar.
Właściwość flex-wrap określa, czy kontener flex ma jedną linię, czy może tworzyć kolejne, oraz kierunek ich układania. Ustawia się ją na kontenerze, nie na jego elementach.
Właściwość float przesuwa pudełko na bok, pozwalając sąsiednim wierszom tekstu je opływać. Poznaj kierunki opływania, różnicę między clear a flow-root oraz sposób sprawdzenia prostego przykładu.
Właściwość flood-color określa kolor używany przez prymitywy filtrów SVG feFlood i feDropShadow. Nie zastępuje właściwości fill.
Właściwość flood-opacity steruje kryciem koloru generowanego przez feFlood oraz koloru cienia feDropShadow w filtrach SVG.
Właściwość font ustawia kilka parametrów czcionki jedną deklaracją. W zwykłej postaci wymaga rozmiaru i rodziny; pominięte składowe resetuje, zamiast zachowywać wcześniejsze ustawienia.
Właściwość font-family określa uporządkowaną listę rodzin fontów. Przeglądarka dobiera dostępny font obsługujący dany tekst, korzystając w razie potrzeby z kolejnych pozycji.
font-feature-settings steruje funkcjami OpenType za pomocą tagów i wartości. Służy głównie do ustawień, których nie udostępniają właściwości wyższego poziomu; efekt wizualny zależy od fontu.
font-kerning steruje korektami odstępów między glifami na podstawie danych fontu. Nie ustala jednakowego odstępu między literami.
Właściwość font-language-override wybiera system językowy OpenType niezależnie od języka treści. Nie zastępuje atrybutu lang.
font-optical-sizing steruje dopasowaniem kształtów znaków do rozmiaru tekstu, jeśli font obsługuje takie warianty.
Właściwość font-palette wybiera paletę kolorów fontu. Jest dziedziczona; jej wartość początkowa to normal.
Właściwość font-size ustala rozmiar czcionki i jest dziedziczona. Procenty oraz em w tej właściwości odnoszą się do rozmiaru rodzica, a rem — do rozmiaru elementu głównego.
Właściwość font-size-adjust skaluje używany krój według wybranej metryki, np. wysokości x. Pomaga zachować podobny rozmiar optyczny tekstu przy użyciu fontów zastępczych, bez zmiany obliczonej wartości font-size.
font-stretch wybiera węższy lub szerszy krój w rodzinie fontów, zamiast geometrycznie rozciągać tekst. Efekt wizualny zależy od dostępnych krojów.
Właściwość font-style wybiera odmianę prostą, kursywę lub odmianę pochyloną. Jest dziedziczona; rzeczywisty wygląd zależy od dostępnych fontów.
font-synthesis kontroluje tworzenie zastępczych odmian fontu, gdy brakuje odpowiednich krojów lub glifów. Nie wyłącza prawdziwego pogrubienia ani kursywy.
Właściwość font-synthesis-small-caps zezwala na sztuczne kapitaliki lub ich zabrania, nie wyłączając prawdziwych glifów fontu.
font-synthesis-style określa, czy przeglądarka może sztucznie pochylać glify, gdy brakuje odpowiedniej odmiany fontu. Nie zastępuje font-style.
Właściwość font-synthesis-weight zezwala na sztuczne pogrubienie lub je blokuje, gdy brakuje pogrubionej odmiany fontu.
font-variant ustawia warianty typograficzne, takie jak kapitaliki, ligatury i cyfry tabelaryczne. Jako właściwość skrótowa resetuje również pominięte składowe.
Właściwość font-variant-alternates wybiera alternatywne glify dostępne w foncie, bez zmiany znaków tekstu.
font-variant-caps wybiera kapitaliki i inne warianty liter w kroju pisma. Efekt zależy od dostępnych glifów i ewentualnej syntezy.