CKTIS / CSS
flex-shrink — współczynnik kurczenia elementu flex
flex-shrink określa udział elementu flex w redukcji rozmiaru, gdy w wierszu brakuje miejsca. Znaczenie ma również jego bazowy rozmiar.
Wersja: CSS modules; structured CSSWG indexes reconciled with pinned MDN BCD; Chromium 152 scope gate, per-example verification still required
Składnia
flex-shrink: <number [0,∞]>;flex-shrink steruje kurczeniem elementu flex w osi głównej. Przyjmuje nieujemną liczbę bez jednostki, także ułamkową; wartość początkowa to 1. Nie jest dziedziczona. Wartość 0 wyłącza kurczenie w mechanizmie flex, a wartości ujemne są nieprawidłowe.
Niedobór miejsca jest rozdzielany z uwzględnieniem iloczynu współczynnika i wewnętrznego bazowego rozmiaru elementu. Samo 2 nie gwarantuje więc dwukrotnie większej utraty pikseli. Ograniczenia minimalnego i maksymalnego rozmiaru mogą zmienić wynik; automatyczne minimum zależne od treści może blokować kurczenie. W poziomym układzie min-width: 0 pozwala usunąć tę przeszkodę.
W przykładzie dwa rozmiary bazowe po 200px przekraczają 300px o 100px. Wagi 1 × 200 i 3 × 200 dają redukcje 25px i 75px: oczekiwane szerokości to 175px i 125px. Skrót flex pozwala ustawić razem wzrost, kurczenie i bazę, zamiast pozostawiać przypadkowe wcześniejsze wartości.
Przykłady
<!doctype html>
<meta charset="utf-8">
<title>flex-shrink</title>
<style>
.row { display: flex; width: 300px; }
.item { flex: 0 1 200px; min-width: 0; }
.item:last-child { flex-shrink: 3; }
</style>
<div class="row">
<div class="item">A</div>
<div class="item">B</div>
</div>
<pre id="result"></pre>
<script>
const widths = [...document.querySelectorAll('.item')]
.map(item => item.getBoundingClientRect().width);
document.getElementById('result').textContent = widths.join(', ');
</script>Wynik
175, 125
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.