Enumerable.ToDictionary: odniesienie praktyczne
Enumerable.ToDictionary: odniesienie praktyczne: Natychmiast enumeruje i buduje Dictionary<TKey,TValue> z kluczy oraz opcjonalnych wartości selektora.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Enumerable.ToDictionary: odniesienie praktyczne: Natychmiast enumeruje i buduje Dictionary<TKey,TValue> z kluczy oraz opcjonalnych wartości selektora.
Enumerable.ToList: odniesienie praktyczne: Natychmiast enumeruje i kopiuje elementy do nowej modyfikowalnej List<T>.
Enumerable.ToLookup: odniesienie praktyczne: Natychmiast buduje tylko-do-odczytu indeks, w którym jeden klucz może mieć wiele wartości.
Enumerable.Union: odniesienie praktyczne: Odroczony wynik zwraca unikalne elementy pierwszego źródła, a potem nowe unikalne elementy drugiego według komparatora.
Enumerable.Where: odniesienie praktyczne: Odroczony filtr zwraca oryginalne elementy, dla których predykat daje true; przeciążenie indeksowe przekazuje indeks źródła.
Enumerable.Zip: odniesienie praktyczne: Odroczona operacja łączy elementy źródeł o tych samych pozycjach i kończy, gdy najkrótsze źródło się wyczerpie.
Environment.Exit(int exitCode) kończy cały proces i przekazuje systemowi operacyjnemu kod zakończenia. Nie jest zwykłym powrotem z metody: zatrzymuje również inne wątki i pomija bloki finally.
System.EventArgs to klasa bazowa używana w standardowym wzorcu zdarzeń .NET. Własna klasa pochodna przenosi dane do procedur obsługi, a EventArgs.Empty służy do zgłaszania zdarzeń bez dodatkowych danych.
System.EventHandler<TEventArgs> definiuje delegat obsługi zdarzeń przekazujących dane określonego typu. Pozwala połączyć wydawcę z odbiorcami bez deklarowania własnego typu delegata.
ExpandoObject z System.Dynamic pozwala dodawać i usuwać członków podczas działania programu. Zapewnia dostęp przez dynamic oraz słownikowy interfejs IDictionary<string, object?>.
FormattableString.Invariant formatuje argumenty interpolowanego tekstu przy użyciu kultury niezmiennej i zwraca string. Pozwala uzyskać zapis liczb niezależny od bieżącej kultury, zachowując specyfikatory formatu.
HashCode.Combine tworzy kod skrótu typu int na podstawie od jednej do ośmiu wartości. Przydaje się w GetHashCode dla typów z równością opartą na polach, ale wynik nie jest trwałym identyfikatorem ani dowodem równości.
ICustomFormatter.Format pozwala dostawcy formatowania określić tekstową reprezentację wartości bez zmieniania jej typu. Współpracuje z IFormatProvider oraz metodami takimi jak string.Format; implementacja powinna także obsługiwać zwykłe formaty i null.
System.IFormatProvider udostępnia informacje używane przy formatowaniu i parsowaniu. Jego jedyna metoda, GetFormat, zwraca obiekt żądanego typu albo null, jeśli dostawca nie obsługuje tego typu.
System.IFormattable definiuje konwersję wartości na tekst z uwzględnieniem formatu i dostawcy informacji o formatowaniu. Pozwala własnym typom współpracować z formatowaniem złożonym, np. string.Format, zamiast polegać wyłącznie na bezparametrowym ToString().
IMemoryOwner<T> określa odpowiedzialność za czas życia bufora. Właściwość Memory udostępnia jego zawartość jako Memory<T>, a odziedziczone Dispose kończy korzystanie z zasobu przez właściciela.
System.IndexOutOfRangeException sygnalizuje między innymi próbę odczytu lub zapisu elementu tablicy pod nieprawidłowym indeksem. Zwykle należy poprawić obliczanie indeksu lub granice pętli, zamiast używać wyjątku do sterowania przebiegiem programu.
System.Index opisuje pozycję liczoną od początku lub końca sekwencji, a System.Range — przedział z włączonym początkiem i wyłączonym końcem. Operatory ^ i .. ułatwiają dostęp do elementów i wycinków; koszt oraz współdzielenie danych zależą od typu sekwencji.
Int32.Parse zamienia tekst liczby na int. Poznaj domyślne reguły formatu, wpływ kultury oraz wyjątki zgłaszane dla nieprawidłowych danych.
INumber<T> pozwala pisać jedną metodę generyczną dla różnych typów liczbowych. Ograniczenie udostępnia operatory oraz odziedziczone składowe T.Zero i T.CreateChecked, dzięki którym można inicjalizować sumę i konwertować wartości wejściowe.
JsonException z System.Text.Json sygnalizuje nieprawidłowy JSON, przekroczenie limitu zagnieżdżenia lub niezgodność wartości z typem docelowym. Udostępnia także informacje pomagające znaleźć problem w danych.
JsonTokenType to wyliczenie z System.Text.Json opisujące token rozpoznany przez Utf8JsonReader. Pozwala odróżnić granice obiektów i tablic, nazwy właściwości oraz wartości. None oznacza stan przed odczytem, a nie wartość JSON null.
System.Collections.Generic.KeyNotFoundException sygnalizuje próbę pobrania elementu za pomocą nieistniejącego klucza. Poznaj różnicę między odczytem i zapisem przez indeksator Dictionary<TKey,TValue> oraz użycie TryGetValue, gdy brak klucza jest oczekiwany.
KeyValuePair<TKey,TValue> przechowuje jeden klucz i jedną wartość określonych typów. Właściwości Key i Value służą wyłącznie do odczytu; typ ten spotkasz między innymi podczas iterowania po Dictionary<TKey,TValue>.