CKTIS / C#
IMemoryOwner<T> — właściciel bufora pamięci
IMemoryOwner<T> określa odpowiedzialność za czas życia bufora. Właściwość Memory udostępnia jego zawartość jako Memory<T>, a odziedziczone Dispose kończy korzystanie z zasobu przez właściciela.
Wersja: .NET 10; repository net10.0 and LangVersion=preview; feature versions require per-entry verification
Składnia
public interface IMemoryOwner<T> : IDisposable
{
Memory<T> Memory { get; }
}IMemoryOwner<T> z przestrzeni System.Buffers reprezentuje właściciela bufora elementów typu T. Jest dostępny w .NET 10. W danej chwili bufor ma jednego właściciela, choć może mieć wielu użytkowników. Własność oznacza odpowiedzialność za czas życia zasobu, a nie wyłączność dostępu do danych.
Właściwość IMemoryOwner<T>.Memory ma typ Memory<T> i tylko akcesor get. Nie oznacza to jednak niezmienności elementów: można je modyfikować przez owner.Memory.Span. Przekazanie widoku Memory<T> innemu kodowi samo w sobie nie przekazuje własności ani nie przedłuża czasu życia bufora.
Interfejs dziedziczy IDisposable.Dispose. Wywołaj Dispose() dopiero po zakończeniu pracy wszystkich użytkowników, także operacji asynchronicznych; później nie używaj bufora ani zachowanych widoków. Implementacja może na przykład zwrócić pamięć do puli. Po przekazaniu własności poprzedni właściciel nie powinien już używać ani zwalniać bufora; odpowiada za to nowy właściciel.
Przykład używa MemoryPool<int>.Shared.Rent(3), które zapewnia co najmniej trzy elementy, niekoniecznie dokładnie trzy. Slice(0, 3) wyznacza używany fragment, a kod zapisuje wszystkie odczytywane elementy. Blok using wywołuje Dispose() również przy wyjątku. Oczekiwany wynik to 60.
Przykłady
using System;
using System.Buffers;
internal static class Program
{
private static void Main()
{
using (IMemoryOwner<int> owner = MemoryPool<int>.Shared.Rent(3))
{
Memory<int> memory = owner.Memory.Slice(0, 3);
Span<int> span = memory.Span;
span[0] = 10;
span[1] = 20;
span[2] = 30;
Console.WriteLine(span[0] + span[1] + span[2]);
}
}
}Wynik
60
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.