break — zakończenie pętli lub switch
Instrukcja break; kończy najbliższą otaczającą pętlę lub instrukcję switch. Wykonywanie jest kontynuowane za zakończoną instrukcją, a nie od następnej iteracji pętli.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Instrukcja break; kończy najbliższą otaczającą pętlę lub instrukcję switch. Wykonywanie jest kontynuowane za zakończoną instrukcją, a nie od następnej iteracji pętli.
Słowo kluczowe case oznacza punkt wejścia w instrukcji switch dla określonej wartości stałej. Etykieta nie kończy wykonywania gałęzi: bez break lub innego przekazania sterowania wykonanie przechodzi dalej, także przez kolejne etykiety.
Słowo kluczowe catch rozpoczyna procedurę obsługi wyjątku powiązaną z try. Typ parametru określa dopasowanie, a catch (...) przechwytuje dowolny wyjątek i musi występować na końcu.
Słowo kluczowe class deklaruje lub definiuje typ klasowy, który może łączyć dane i funkcje składowe. Domyślny dostęp do składowych i domyślny sposób dziedziczenia to private, w odróżnieniu od struct, gdzie obowiązuje public.
compl to wbudowany w C++ alternatywny zapis operatora ~. W zastosowaniu do liczb całkowitych odwraca bity po wykonaniu promocji całkowitoliczbowych. Nie jest negacją logiczną i nie wymaga nagłówka ani definicji makra.
Słowo kluczowe concept definiuje nazwane ograniczenie argumentów szablonu. Pozwala współdzielić wymagania sprawdzane podczas kompilacji i ograniczać dostępność przeciążeń bez dodawania kontroli w czasie wykonania.
const ogranicza możliwość modyfikacji przez daną nazwę, referencję lub wskaźnik. Poznaj różnicę między wskaźnikiem do stałej a stałym wskaźnikiem oraz znaczenie const po liście parametrów metody.
consteval deklaruje funkcję natychmiastową: jej wywołania wymagają obliczenia stałego, z wyjątkami pozwalającymi składać takie obliczenia. W odróżnieniu od constexpr nie zapewnia zwykłej ścieżki wykonania funkcji w czasie działania programu. if consteval rozróżnia kontekst obliczania stałego od wykonania w czasie działania.
constexpr wymaga stałego inicjalizatora zmiennej i pozwala używać funkcji w wyrażeniach stałych. Nie wymusza jednak obliczania każdego wywołania funkcji podczas kompilacji.
constinit wymaga inicjalizacji statycznej zmiennej o statycznym lub wątkowym czasie przechowywania. Nie czyni zmiennej niemodyfikowalną: kontroluje inicjalizację, a nie późniejsze przypisania.
Instrukcja continue; pomija pozostałą część bieżącej iteracji najbliższej otaczającej pętli. Nie kończy całej pętli: dalszy przebieg zależy od jej rodzaju, w tym od wykonania wyrażenia kroku w klasycznej pętli for.
co_return kończy wykonywanie ciała korutyny i przekazuje wynik obiektowi promise, zamiast zwracać go bezpośrednio jak zwykłe return. Następnie korutyna przechodzi do final_suspend(); czas życia jej stanu zależy od mechanizmu zarządzania korutyną.
Wyrażenie co_yield przekazuje operand do yield_value obiektu promise korutyny i oczekuje na otrzymany obiekt. W generatorze pozwala udostępniać kolejne wartości bez kończenia funkcji; rzeczywiste zawieszenie zależy od mechanizmu oczekiwania.
decltype pozwala wskazać typ na podstawie wyrażenia bez jego wykonywania. Rozróżnia nazwę obiektu od ogólnego wyrażenia: decltype(x) może oznaczać int, a decltype((x)) — int&.
Słowo kluczowe default ma dwa odrębne zastosowania: wskazuje ścieżkę w switch, gdy żadne case nie pasuje, albo w definicji = default zleca kompilatorowi wygenerowanie funkcji zgodnie z regułami języka. Nie oznacza automatycznego zerowania pól.
Słowo kluczowe do rozpoczyna pętlę do-while: najpierw wykonywane jest jej ciało, a dopiero potem sprawdzane jest wyrażenie sterujące. Pętla powtarza się, dopóki wyrażenie ma wartość true. Końcowy średnik jest obowiązkowy.
Słowo kluczowe else wprowadza opcjonalną gałąź instrukcji if, wybieraną, gdy warunek jest fałszywy. Zapis else if zagnieżdża kolejne if; klamry pozwalają jednoznacznie określić powiązanie gałęzi.
Słowo kluczowe enum definiuje odrębny typ z nazwanymi stałymi. Poznaj różnice między enum a enum class, numerowanie wartości i wybór typu bazowego.
Specyfikator explicit ogranicza użycie konstruktorów i funkcji konwersji w konwersjach niejawnych, zachowując możliwość jawnego tworzenia obiektów. Poznaj różnicę między inicjalizacją bezpośrednią a kopiującą, szczególną rolę operator bool oraz warunkowe explicit(condition).
Słowo kluczowe `export` oznacza jednostkę interfejsu modułu, udostępnia deklaracje importerom lub reeksportuje import. Samo `export module M;` nie eksportuje automatycznie wszystkich późniejszych deklaracji.
extern pozwala deklarować zmienne i funkcje, rozdzielając deklarację od definicji. Nie oznacza, że definicja musi znajdować się w innym pliku. Występuje też w specyfikacjach powiązania językowego, takich jak extern "C", oraz w deklaracjach jawnej konkretyzacji szablonów.
Słowo kluczowe false jest literałem typu bool reprezentującym fałsz. Służy między innymi do inicjalizacji flag i sterowania warunkami. Przy promocji do int daje 0, ale samo nie jest literałem całkowitym.
Specyfikator final zabrania dalszego nadpisywania funkcji wirtualnej albo użycia klasy jako klasy bazowej. Ograniczenia są sprawdzane podczas kompilacji. Nie oznacza niezmienności obiektu i nie zastępuje override.
Słowo kluczowe for tworzy pętlę klasyczną z inicjalizacją, warunkiem i krokiem albo pętlę zakresową przechodzącą po elementach. Dobierz postać do tego, czy potrzebujesz jawnego sterowania indeksem, czy dostępu do kolejnych elementów.