std::unique — usuwanie sąsiadujących powtórzeń
std::unique pozostawia pierwszy element każdej grupy sąsiadujących, równoważnych elementów. Zwraca nowy logiczny koniec zakresu, ale nie zmniejsza rozmiaru kontenera.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
std::unique pozostawia pierwszy element każdej grupy sąsiadujących, równoważnych elementów. Zwraca nowy logiczny koniec zakresu, ale nie zmniejsza rozmiaru kontenera.
std::unique_lock to dostępny w <mutex> przenoszalny, ale niekopiowalny obiekt RAII zarządzający blokadą muteksu. Pozwala odroczyć blokowanie, odblokować muteks przed końcem zakresu i ponownie go zablokować. Destruktor odblokowuje muteks tylko wtedy, gdy obiekt nadal posiada blokadę.
std::unique_ptr to inteligentny wskaźnik o wyłącznej własności: automatycznie zwalnia posiadany zasób. Nie można go kopiować, ale można przenieść własność do innego wskaźnika.
std::unordered_map przechowuje pary klucz–wartość bez gwarantowanej kolejności. Poznaj wyszukiwanie bez wstawiania, różnice między operator[] i at oraz sterowanie kubełkami i unieważnianie iteratorów.
std::unordered_multimap przechowuje pary klucz–wartość i dopuszcza wiele wpisów o równoważnych kluczach. Udostępnia wyszukiwanie oparte na haszowaniu, lecz nie zapewnia uporządkowania według kluczy. equal_range pozwala odczytać wszystkie dopasowania.
std::unordered_multiset przechowuje klucze, dopuszczając wiele równoważnych wystąpień. Pozwala wyszukiwać i usuwać elementy bez utrzymywania porządku sortowania; wymaga zgodności funkcji haszującej z predykatem równoważności.
std::unordered_set przechowuje unikalne klucze, wykorzystując haszowanie. Pozwala sprawdzać obecność, dodawać i usuwać elementy bez gwarancji kolejności iteracji. Typowe operacje mają średnio stałą złożoność, ale w najgorszym przypadku liniową.
`std::upper_bound` znajduje granicę podziału zakresu dla szukanej wartości: zwraca iterator do pierwszego elementu, od którego `value` jest mniejsze według użytego porównania, albo `last`, jeśli takiego elementu nie ma. Przy domyślnym porównaniu wśród liczb posortowanych rosnąco jest to pierwsza liczba większa od `value`.
std::uppercase to manipulator strumienia, który wybiera wielkie litery w formatowanym zapisie liczb, np. cyfry szesnastkowe A–F i znacznik wykładnika E. Nie zmienia tekstu ani podstawy liczbowej; ustawienie pozostaje aktywne do jego zmiany.
std::variant przechowuje wartość jednej z alternatyw określonych w parametrach szablonu i zarządza jej czasem życia. Pozwala modelować dane typu „liczba albo tekst” oraz bezpiecznie sprawdzać i obsługiwać aktywną alternatywę.
std::vector zarządza sekwencją elementów o zmiennym rozmiarze. Poznaj różnicę między rozmiarem a pojemnością, dodawanie i usuwanie elementów, dostęp przez iteratory oraz reguły unieważniania wskaźników i referencji.
Specjalizacja std::vector<bool> ma na celu oszczędność pamięci, ale jej nie gwarantuje. Dostęp do modyfikowalnego elementu zwraca obiekt proxy zamiast bool&.
std::vformat z nagłówka <format> tworzy napis na podstawie tekstu formatu i pakietu argumentów std::format_args. Pozwala użyć wzorca ustalanego w czasie wykonania; błędy wzorca względem argumentów zgłasza jako std::format_error.
std::views::all dostosowuje zakres do interfejsu widoku, zachowując wszystkie elementy. Wynik może być kopią lub przeniesieniem istniejącego widoku, widokiem referencyjnym albo widokiem posiadającym zakres; wybór wpływa na czas życia danych.
std::views::chunk z C++23 tworzy leniwy zakres widoków kolejnych, niepokrywających się grup po n elementów. Ostatnia grupa może być krótsza; rozmiar n musi być dodatni.
std::views::drop tworzy widok zakresu bez pierwszych N elementów, nie usuwając ich z kontenera. Można użyć wywołania z dwoma argumentami albo składni potokowej. Liczba pomijanych elementów musi być nieujemna.
std::views::enumerate z C++23 tworzy leniwy widok łączący każdy element zakresu z indeksem liczonym od zera. Pozwala korzystać z indeksu i elementu w jednej pętli, bez ręcznego aktualizowania licznika.
std::views::filter tworzy leniwy widok elementów spełniających predykat. Nie buduje osobnego kontenera wynikowego i zachowuje kolejność wybranych elementów.
std::views::iota tworzy leniwy widok wartości uzyskiwanych przez inkrementację. Wariant z dwoma argumentami wyklucza granicę końcową, a wariant z jednym argumentem nie ma osiągalnego końca.
std::views::join tworzy leniwy widok elementów z zakresu zakresów. Spłaszcza jeden poziom, zachowuje kolejność i pomija puste zakresy wewnętrzne, bez budowania nowego kontenera.
std::views::keys tworzy leniwy widok elementów o indeksie 0 z zakresu par lub krotek. Pozwala przeglądać klucze mapy, ale działa także z innymi zgodnymi zakresami, bez tworzenia osobnej kolekcji kluczy.
std::views::reverse udostępnia elementy zakresu od końca do początku, bez przestawiania ich w źródle. Wymaga zakresu możliwego do przekształcenia w widok dwukierunkowy. Jeśli widok udostępnia modyfikowalne referencje, zapis przez nie zmienia oryginalne elementy.
std::views::slide z C++23 tworzy leniwy widok kolejnych, nakładających się okien o długości n. Okna odwołują się do elementów zakresu bazowego; nie są osobnymi kontenerami. Wymagany jest zakres co najmniej forward_range oraz n > 0.
std::views::split tworzy widok fragmentów rozdzielonych elementem lub wzorcem. Fragmenty odwołują się do danych źródłowych zamiast tworzyć osobne napisy; sąsiednie i końcowe separatory mogą dawać puste fragmenty.