CKTIS / C++
std::views::join — leniwe spłaszczanie zakresów
std::views::join tworzy leniwy widok elementów z zakresu zakresów. Spłaszcza jeden poziom, zachowuje kolejność i pomija puste zakresy wewnętrzne, bez budowania nowego kontenera.
Wersja: C++23; repository compiler flag, production runtime not attested
Składnia
#include <ranges>
std::views::join(r)
r | std::views::joinstd::views::join z nagłówka <ranges> jest adaptorem zakresów tworzącym std::ranges::join_view. Zapis r | std::views::join odpowiada wywołaniu std::views::join(r). Zakres zewnętrzny i jego zakresy wewnętrzne muszą umożliwiać co najmniej odczyt sekwencyjny zgodny z input_range.
Widok spłaszcza dokładnie jeden poziom: odwiedza elementy kolejnych zakresów wewnętrznych i pomija puste zakresy. Nie wstawia separatorów ani nie tworzy kontenera wynikowego. W przykładzie odstępy wypisuje pętla, a nie adaptor.
Dla kontenera przekazanego jako l-wartość widok odwołuje się do istniejących danych. Kontener musi pozostać przy życiu podczas używania widoku; unikaj zmian unieważniających iteratory. Gdy dereferencja zwraca modyfikowalną referencję, zapis przez nią zmienia element źródłowy.
Nie zakładaj dostępu losowego ani dostępności size(), nawet gdy źródłem są wektory. Siła iteratora zależy od zakresów i sposobu udostępniania ich elementów; join_view zapewnia najwyżej iterację dwukierunkową. Cytowany roboczy projekt standardu jest aktualizowany i nie stanowi zamrożonej specyfikacji C++23.
Przykłady
#include <iostream>
#include <ranges>
#include <vector>
int main() {
std::vector<std::vector<int>> rows{{1, 2}, {}, {3, 4}};
auto flat = rows | std::views::join;
bool first = true;
for (int value : flat) {
if (!first) std::cout << ' ';
std::cout << value;
first = false;
}
std::cout << '\n';
}
Wynik
1 2 3 4
Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.