CompletableFuture.join(): pobieranie wyniku
Metoda `join()` zwraca wynik obiektu `CompletableFuture`, w razie potrzeby czekając na jego zakończenie. Nie deklaruje wyjątków kontrolowanych, ale może zgłosić wyjątek niekontrolowany.
CKTIS / Baza wiedzy
Składnia, operatory i pojęcia programowania. Znajdź wyjaśnienie, sprawdź przykład i wróć do nauki.
Metoda `join()` zwraca wynik obiektu `CompletableFuture`, w razie potrzeby czekając na jego zakończenie. Nie deklaruje wyjątków kontrolowanych, ale może zgłosić wyjątek niekontrolowany.
Przekaż własny `Executor`, aby określić sposób wykonania zadania. `Runnable::run` uruchamia je od razu w wątku wywołującym, bez korzystania ze wspólnej puli.
Użyj `thenApply`, aby po normalnym zakończeniu etapu przekształcić jego wynik. Metoda zwraca nowy etap i nie gwarantuje wykonania funkcji w osobnym wątku.
`thenCombine` tworzy nowy `CompletableFuture` i oblicza jego wartość dopiero po pomyślnym zakończeniu obu etapów — na przykład sumuje wartości dwóch niezależnych liczników.
CompletionException to niekontrolowany wyjątek sygnalizujący błąd podczas kończenia zadania lub wyniku. Przy pracy z CompletableFuture pozwala przekazać przyczynę niepowodzenia do kodu odbierającego wynik przez join().
Użyj `computeIfAbsent`, by atomowo utworzyć licznik `LongAdder` dla brakującego klucza, a `forEach`, by odczytać wyniki bez zakładania określonej kolejności.
Użyj `get` do odczytu, `put` do bezwarunkowego zapisu, a `merge` do atomowej aktualizacji wartości pod jednym kluczem, np. licznika współdzielonego przez wątki.
Czekaj na zmianę stanu w pętli, aktualizuj pozostały budżet w nanosekundach i wybieraj między obudzeniem jednego wątku a obudzeniem wszystkich.
Wywołaj konkretny konstruktor w Java SE 21 i odróżnij błąd wyszukiwania lub wywołania od wyjątku zgłoszonego przez sam konstruktor.
Wybierz jedyny konstruktor oznaczony `@Inject` albo użyj konstruktora bezargumentowego, jeśli nie ma oznaczenia. Sprawdź typy parametrów i dostęp przed wywołaniem.
Użyj jednorazowego licznika do otwarcia bramki startowej lub oczekiwania na określoną liczbę sygnałów. Poznaj oba warianty await, obsługę przerwania i gwarancję widoczności danych.
AEADBadTagException oznacza, że Cipher działający w trybie AEAD, takim jak GCM lub CCM, nie zdołał zweryfikować znacznika uwierzytelniającego. Dane należy odrzucić, a nie traktować ich jako poprawnie odszyfrowane.
Cipher udostępnia szyfrowanie i deszyfrowanie przez dostawców kryptograficznych Javy. AES-GCM chroni poufność danych i wykrywa ich modyfikacje; poprawne użycie wymaga unikalnego IV dla danego klucza oraz sprawdzenia znacznika uwierzytelniającego.
GCMParameterSpec przekazuje do Cipher wektor inicjalizujący oraz długość znacznika uwierzytelniającego. Sam obiekt nie szyfruje danych ani nie zapewnia unikalności IV.
Klasa javax.crypto.Mac oblicza kod uwierzytelniający wiadomość przy użyciu tajnego klucza. Poznaj wybór HmacSHA256, inicjalizację kluczem i zakończenie obliczeń przez doFinal.
SecretKeySpec opakowuje istniejące bajty klucza i nazwę algorytmu. Kopiuje dane, lecz nie sprawdza ich poprawności kryptograficznej.
Zsynchronizuj stałą liczbę wątków między fazami, wykonaj jedną wspólną akcję przed ich wznowieniem i rozróżnij oczekiwanie z limitem czasu i bez niego.
DataInputStream odczytuje wartości typów prostych i napisy ze strumienia binarnego. Wymaga znajomości kolejności pól oraz ich kodowania; nie służy do parsowania liczb zapisanych jako tekst.
DataOutputStream zapisuje wartości typów prostych i napisy do strumienia binarnego w określonym formacie. Poznaj rozmiary danych, kolejność bajtów oraz ograniczenia writeUTF.
Zapisuj i odczytuj pola rekordu w tej samej kolejności. Sprawdź, jak Java SE 21 zapisuje liczby i dlaczego limit `writeUTF` dotyczy bajtów po zakodowaniu.
Dobierz wzorzec i ustawienia regionalne do formatu tekstu, a styl rozstrzygania do reguł walidacji daty. Rozróżnij `MM` i `mm` oraz `uuuu` i `yyyy`.
Utwórz formater dla wzorca `yyyy-MM-dd HH:mm z` z jawnym `Locale.ENGLISH` i sprawdź, skąd pochodzi strefa czasowa wyświetlana w wyniku.
Zobacz, jak dodawać, odczytywać i usuwać elementy na obu końcach `Deque` oraz kiedy metoda zwraca `false` lub `null`, a kiedy zgłasza wyjątek.
Porównaj dwie wartości typu `double` i odczytaj znak wyniku. Zobacz, dlaczego metoda rozróżnia zera ze znakiem i umieszcza `NaN` na końcu porządku rosnącego.