CKTIS / Java
Wybór i wywołanie konstruktora przez refleksję
Wybierz jedyny konstruktor oznaczony `@Inject` albo użyj konstruktora bezargumentowego, jeśli nie ma oznaczenia. Sprawdź typy parametrów i dostęp przed wywołaniem.
Wersja: Java SE 21
Składnia
import java.lang.reflect.Constructor;
Constructor<?>[] candidates = type.getDeclaredConstructors();
Constructor<?> ctor = type.getDeclaredConstructor(parameterTypes); // Class<?>...; exact signature
Class<?>[] formalTypes = ctor.getParameterTypes();
boolean marked = ctor.isAnnotationPresent(Inject.class);
if (!ctor.canAccess(null)) {
ctor.setAccessible(true);
}
Object instance = ctor.newInstance(arguments); // arguments is Object[]W Java SE 21 obiekt java.lang.reflect.Constructor<T> reprezentuje jeden konkretny konstruktor. Class.getDeclaredConstructors() zwraca konstruktory zadeklarowane w klasie, również niepubliczne, w nieokreślonej kolejności; Class.getConstructors() zwraca tylko publiczne. Wybierz jedyny konstruktor z @Inject. Jeśli oznaczono kilka, zgłoś niejednoznaczność zamiast brać pierwszy. Jeśli nie oznaczono żadnego, użyj Class.getDeclaredConstructor(); brak konstruktora bezargumentowego oznacza NoSuchMethodException.
Constructor.isAnnotationPresent(Inject.class) sprawdza, czy ten konstruktor, a nie jego parametry, ma wskazaną adnotację widoczną w czasie wykonywania. Przykład definiuje własny znacznik @Inject z RetentionPolicy.RUNTIME; sama adnotacja nie dostarcza zależności. Constructor.getParameterTypes() zwraca Class<?>[] w kolejności deklaracji, pustą dla konstruktora bez parametrów. Zwraca typy po wymazaniu, nie wartości argumentów ani szczegóły generyczne. Wyszukiwanie przez getDeclaredConstructor(...) wymaga dokładnych typów, np. int.class, a nie Integer.class dla parametru int.
Constructor.setAccessible(true) wyłącza kontrole dostępu języka Java dla tego obiektu refleksji, nie zmieniając modyfikatorów konstruktora. Sprawdź najpierw canAccess(null). Dla prywatnego konstruktora w innym module pakiet musi być otwarty dla modułu wywołującego; sam eksport nie wystarcza. Gdy reguły dostępu między modułami nie pozwalają wyłączyć kontroli, setAccessible(true) zgłasza InaccessibleObjectException, a trySetAccessible() zwraca false. Menedżer bezpieczeństwa może odmówić wykonania każdej z tych operacji, zgłaszając SecurityException. Niezależnie od menedżera bezpieczeństwa, dla konstruktora klasy java.lang.Class wywołanie setAccessible(true) zgłasza SecurityException nawet wtedy, gdy pakiet jest otwarty. Dla takiego konstruktora trySetAccessible() zwraca false, o ile menedżer bezpieczeństwa nie odmówi wykonania operacji. setAccessible(false) przywraca kontrole dla tego obiektu.
Constructor.newInstance(Object...) wywołuje już wybrany konstruktor i zwraca nowy obiekt; nie dobiera przeciążenia. Podaj argumenty w kolejności parametrów. Dopuszczalne jest rozpakowanie i rozszerzenie typu prymitywnego, ale nie zawężenie. Parametr varargs konstruktora wymaga jednej tablicy jako ostatniego argumentu; umieść ją w zewnętrznej tablicy Object[] albo rzutuj na Object, aby wywołanie refleksyjne nie potraktowało jej elementów jako osobnych argumentów. Dla klasy wewnętrznej zadeklarowanej w kontekście niestatycznym pierwszym argumentem jest instancja otaczająca.
IllegalArgumentException może oznaczać złą liczbę lub niezgodne typy argumentów; IllegalAccessException oznacza niedozwolone wywołanie przy aktywnych kontrolach, a InstantiationException — próbę utworzenia instancji klasy abstrakcyjnej. Wyjątek rzucony przez konstruktor jest opakowany w InvocationTargetException; sprawdź getCause(). Błąd wybranego konstruktora nie jest powodem do przejścia na konstruktor bezargumentowy.
Przykłady
import java.lang.annotation.ElementType;
import java.lang.annotation.Retention;
import java.lang.annotation.RetentionPolicy;
import java.lang.annotation.Target;
import java.lang.reflect.Constructor;
@Retention(RetentionPolicy.RUNTIME)
@Target(ElementType.CONSTRUCTOR)
@interface Inject {}
public class Main {
static <T> T create(Class<T> type) throws ReflectiveOperationException {
Constructor<?> selected = null;
for (Constructor<?> candidate : type.getDeclaredConstructors()) {
if (candidate.isAnnotationPresent(Inject.class)) {
if (selected != null) {
throw new IllegalArgumentException("Multiple @Inject constructors");
}
selected = candidate;
}
}
if (selected == null) {
selected = type.getDeclaredConstructor();
}
Class<?>[] parameters = selected.getParameterTypes();
Object[] arguments;
if (parameters.length == 0) {
arguments = new Object[0];
} else if (parameters.length == 1 && parameters[0] == String.class) {
arguments = new Object[] {"config"};
} else {
throw new IllegalArgumentException("Unsupported constructor signature");
}
if (!selected.canAccess(null)) {
selected.setAccessible(true);
}
return type.cast(selected.newInstance(arguments));
}
public static void main(String[] args) throws ReflectiveOperationException {
System.out.println(create(Service.class).name);
System.out.println(create(Fallback.class).name);
}
}
final class Service {
final String name;
Service() {
this("no-arg");
}
@Inject
private Service(String name) {
this.name = name;
}
}
final class Fallback {
final String name;
Fallback() {
name = "no-arg";
}
}Wynik
config no-arg
`Service` używa prywatnego konstruktora z `@Inject`, mimo że ma też bezargumentowy. `Fallback` nie ma oznaczenia, więc używa bezargumentowego. Przykład przekazuje `"config"` tylko dla sygnatury z jednym parametrem `String`.
Powiązane lekcje
- Java · Lekcja 59 · Zaawansowany · Wersja: 2