Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / Python

Parametry wariadyczne: *args i **kwargs

Parametr *args zbiera nadmiarowe argumenty pozycyjne do krotki, a **kwargs — nadmiarowe argumenty nazwane do słownika. Pozwalają przyjmować zmienną liczbę argumentów.

Wersja: Python 3.14; repository image, production runtime not attested

Składnia

def function_name(*args, **kwargs):
    ...

W definicji funkcji *args zbiera argumenty pozycyjne, które nie zostały przypisane wcześniejszym parametrom, do krotki. **kwargs zbiera nieprzypisane argumenty nazwane do słownika. Bez takich argumentów otrzymują odpowiednio () i {}. Nazwy args i kwargs są umowne; znaczenie mają * i **.

Można użyć jednego lub obu parametrów. **kwargs musi być ostatnim parametrem. Zwykłe parametry po *args, takie jak active w przykładzie, są wyłącznie nazwane. Jeśli podajesz wartość takiego parametru, musisz użyć jego nazwy. Jeśli parametr ma wartość domyślną, możesz go pominąć w wywołaniu. Samotne * również wprowadza parametry wyłącznie nazwane, ale nie zbiera argumentów pozycyjnych.

W przykładzie label otrzymuje pierwszy argument, args zbiera 10 i 20, active otrzymuje True, a kwargs zawiera tylko color. W drugim wywołaniu args i kwargs są puste, a pominięty parametr active przyjmuje wartość domyślną False. Nie myl zbierania w definicji z rozpakowywaniem *values i **options w wywołaniu — tam operatory przekazują elementy jako osobne argumenty.

Identyfikatory objęte tym wpisem: *args / **kwargs parameters.

Przykłady

def collect(label, *args, active=False, **kwargs):
    print(label, args, active, kwargs)

collect("A", 10, 20, active=True, color="blue")
collect("B")

Wynik

A (10, 20) True {'color': 'blue'}
B () False {}

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła