Baza wiedzyCentrum egzaminacyjne
PLPolski
Wybierz język13

CKTIS / Python

Unie typów: X | Y oraz X | None

W adnotacjach typów unia X | Y oznacza wartość typu X lub Y, a unia X | None dopuszcza także None. Adnotacje opisują dozwolone wartości, lecz same nie wymuszają ich sprawdzania podczas wykonania.

Wersja: Python 3.14; repository image, production runtime not attested

Składnia

X | Y
X | None

Przy standardowym działaniu operatora | zapis X | Y tworzy unię typów równoważną typing.Union[X, Y]: wartość może być typu X lub Y. W czasie wykonania niestandardowa metaklasa może jednak przesłonić metodę __or__. Nawet jeśli oba operandy są typami, X | Y może wtedy zwrócić coś innego niż unię i w takim przypadku nie jest równoważne typing.Union[X, Y]. Można łączyć więcej typów, np. int | str | None. W tym kontekście | łączy typy, a nie wartości logiczne. Składnia jest dostępna od Python 3.10; w Python 3.14 obiekty unii są instancjami typing.Union, a types.UnionType jest aliasem tej klasy.

Jako unia typów X | None oznacza wartość typu X albo None i odpowiada typing.Optional[X]. Nie oznacza, że argument można pominąć: dopiero wartość domyślna, np. value: int | None = None, pozwala na pominięcie go w wywołaniu. Adnotacje nie sprawdzają ani nie konwertują automatycznie argumentów podczas wykonania; kod musi sam obsłużyć None.

Kolejność składników nie wpływa na równość unii, a powtórzenia są usuwane: int | str == str | int i int | str | int == int | str. Unii można używać w isinstance() i issubclass(), ale typy parametryzowane, takie jak list[int], nie nadają się do takich kontroli. Sprawdzenie isinstance([1], int | list[int]) zgłasza TypeError.

Przy obliczaniu wyrażenia unii w czasie wykonania nie mieszaj typu z tekstowym odwołaniem do klasy: int | "Foo" kończy się błędem. Jeśli adnotacja wymaga takiego odwołania, ujmij całe wyrażenie w cudzysłowy: "int | Foo". W przykładzie describe jawnie obsługuje None, a następnie zamienia pozostałe wartości na tekst.

Identyfikatory objęte tym wpisem: X | None / X | Y type union.

Przykłady

def describe(value: int | str | None) -> str:
    if value is None:
        return "missing"
    return str(value)

print(describe(7))
print(describe("hello"))
print(describe(None))
print(isinstance("hello", int | str))

Wynik

7
hello
missing
True

Wyświetlony kod i zadeklarowany wynik zweryfikowano w odizolowanym środowisku metodą zapisaną w dowodzie weryfikacji tej dokładnej wersji.

Źródła